Hernehim Natuurpagina's
Actuele
Column 

          Alles van waarde is weerloos

Lucebert.     

Informatie
Doelstellingen en antwoorden op 
    
veel gestelde vragen 
Terug naar de Introductiepagina 
Link naar Cultuurpagina 

Artikel acties excursies 
Natuurbeleving  
Gifkikker Column 

 

Ganzen 
Kraaiachtigen 
Libellen 
Mussen 
Sijsjes 
 
 
 Gifkikker - Oorwurm en gastcolumnisten 

Gifkikker bekijkt en verbaast zich

over de wereld van de mensen

 
 
18 Zolang de aardas scheef staat - Kolommetje van John Zwart - maart 2010  
Nu maar eens een optimistisch stukje. Het wou maar niet echt op gang
komen met de lente dit jaar, zo lijkt het althans, maar dat valt ons des te 
meer  op doordat we in de afgelopen jaren gewend raakten aan onmisken
bare lentetekens in januari. Algemeen toegerekend aan verandering van 
ons klimaat, waarover alweer zo'n twee decennia lang met woorden wordt gestreden. 
Dat we door een heel smal spleetje kijken naar het weidse panorama van
het mondiale eeuwige klimaatspectrum willen wij, kortstondige mensen, 
maar al te gemakkelijk vergeten. Is er even een wat strengere winter en 
treuzelt die nog wat alvorens plaats te maken voor het nieuwe groei- en  bloeiseizoen, dan staan we al gauw te roepen: 
"zie je wel, niks opwarming, eerder een ijstijd op komst!" 
Het klimaat is mega-zwaarder dan een mammoettanker, we kunnen er
in ons dagelijks leven niets aan bijsturen, hooguit iets benvloeden door
consequent doelbewust gedrag eeuwenlang vol te houden. 
En ding is zeker, zolang de aardas scheef staat zullen - buiten de 
tropische zone tussen de keerkringen - de seizoenen altijd blijven wisselen
in een vertrouwd ritme. En al lijkt het anno 2010 een beetje lang te duren
voordat we de gemiddelde middagtemperatuur van 13 graden krijgen waarop
we recht menen te hebben - het gt komen! 
Ondanks het treurigmakende optimisme van de weerman die al tijden 
juichend lichte vorst bij nacht en wel vijf warme graden bij dag aankondigt. 

De vogels hebben geen weerman nodig. Ze hielden zich nog even in, maar 
het k in de gaten, van dag tot dag. Hun hormonen hebben allang 
gereageerd op het lengen van het daglicht en zodra de lucht maar een 
ietsje zachter wordt en de zon komt wat vaker door, gaat hun activiteit 
twee tandjes omhoog. 
De kievit, ondanks de 'beschermers' die haar eieren rapen, duikelen en 
roepen hun lentekreten boven de nog kale weilanden. In de parken en
plantsoenen pompen de mezen hun eigen lenteliedjes van verlangen, en
in de avondrust laten de merels hun zang tegen elkaar opklinken. De 
roeken hebben hun kolonies weer bevolkt en repareren de oude nesten 
of bouwen een nieuw onder schorre kreten, elk vogeltje zingt nu eenmaal
zoals het gebekt is. 
Troepen scholeksters scheren over in snelle vlucht, langs de oevers van
de delta en de meren onder opgewonden oorverdovend: 
te-piet te-piet tepiet! 
Het is zover, het komt, altijd wr. zolang de aardas scheef staat. 

John Zwart 18 maart 2010  

   
17 Hoeveel milieuvervuiling veroorzaakt een zeearend? - Column van Oorwurm - augustus 2009  
We discussiren wat af over onze verhouding tot de natuur. Zoals over de
vraag of de klimaatverandering nu echt komt doordat we de zonne-energie
van miljoenen jaren, opgeslagen in koollagen en gasbellen in de aardkorst,
in minder dan twee eeuwen aan het opstoken zijn. 
Planten en dieren moeten maar zien hoe ze daarmee uit de voeten komen. 
Wij mensen komen alleen nog uit de voeten als joggers of vierdaagselopers,
en we flaneren in de stad. Verder roeren we nauwelijks nog een voet terwijl
ongekende motorkrachten ons over heel de aardbol dragen. En dan brengen
we ook nog exoten mee, decoratieve woekerplanten uit Japan, of reuzen-
berenklauwen uit de Kaukasus. De wilde flora en fauna die hier al lang van 
nature thuis was krijgt het daarmee weer extra moeilijk. 

Soms komt een dwaalgast op avontuur hier op eigen kracht naar toe. Een
jaar of vier geleden bleef een vrouwtjes-zeearend een poosje rondhangen in
het Oostvaardersplassen-gebied. Dat leverde ongekende taferelen op. 
Ik was wel gewend regelmatig mensen tegen te komen die, gewapend met
enorme telescopen over de schouder, zich sluipenderwijs door het terrein
bewogen. Maar wat er toen gebeurde, dat was werkelijk ongekend: 
overvolle parkeerplaatsen en uitkijkheuvels die niet meer zichtbaar waren, 
op ieder plekje waar nog maar een voet kon worden neergeplant was dit 
bezet door een vogelaar. Er waren er bij die van 200 kilometer ver waren 
gekomen om de zeearend te 'scoren'. Hoeveel milieuvervuiling zal die ne
zeearend ongewild hebben veroorzaakt? 
Het volgende seizoen kwam de zeearend terug en kreeg ook volwassen 
mannelijk gezelschap. En inmiddels is er al een paar keer gebroed. 
Staatsbosbeheer plaatste een webcam en ieder die dat wou kon, gezeten
achter z'n computerscherm, er met de neus boven op van genieten. 
 

Dat heeft beslist heel wat autokilometers bespaard. 
Maar natuurlijk bleven veel mensen komen die liever vanaf groter afstand,
maar dan wel in de werkelijkheid, naar het nest wilden turen. Het paar 
werd het zat, terwijl alle vogelaars 'gebiologeerd' maar naar dat nest bleven
staren bouwden ze stiekem een nieuw, in een stil ontoegankelijk deel van
het gebied. Zelfs de boswachters hadden niets in de gaten. Waarom zou
een zeearendenpaar geen recht mogen hebben op privacy? 

Dezelfde lente gingen we met n groepje natuurliefhebbers langs de wadden
de voorjaarstrek observeren. De rotganzen en de brandganzen zouden 
zich inmiddels opmaken voor vertrek naar hun noordelijke broedgebieden. 
Ook steenlopertjes verwachtten we te gaan zien onderaan de dijkglooiingen
en op de golfbrekers. Terugkerende bontbekplevieren, met op de droog-
vallende platen troepen foeragerende rosse grutto's op doortocht. 
We reden door de Friese zeepolders naar Zwarte Haan tot aan de voet van
de hoge zware deltadijk en klommen omhoog tot op de kruin.... 

Het eerste wat we daar vanaf te zien kregen... vijf roze flamingo's! 
"Och", zeiden de kenners nonchalant, "dat zijn oude bekenden, ze zijn 
hier geregeld, al twee jaar lang!"  De soort die we zagen hoort thuis in 
Zuid-Amerika, ze zijn waarschijnlijk ontsnapt uit een Duitse dierentuin.
Als waarneming niet interessant. Maar ik vind het eigenlijk wel erg stoer 
van die vogels, die zich niet opnieuw lieten vangen en zich aan onze 
waddenkust uitstekend blijken te handhaven!
Maar dat telt niet voor een serieuze scorelijst, nee natuurlijk niet... 

Oorwurm - 1 augustus 2009 

                             Zeearend (f) 
16 Een belangrijke sector in de economie - Column van Oorwurm - juli 2009  
Er was een boer die varkens fokte. 
Hij had een modern bedrijf dus had hij enorme schuren, waarin heel efficint
duizenden
varkens samenhokten. En omdat het zo'n modern bedrijf was, had
hij nauwelijks personeel,
z efficint was alles ingericht, dat automatisch werd
verricht wat er maar automatisch kan. 
Zo werkte de boer dus, alln. Ook die avond toen hij zijn trekker na gedane 
arbeid een
schuur binnen reed. En opeens gebeurde er iets waarmee de 
computers en automaten
gn raad wisten. 
De trekker vloog in brand. 
En de boer wist al evenmin raad, want hij was alleen... Als nling kon hij 
onmogelijk het
brandend werktuig de schuur uittrekken. Wat hij kon was 112
bellen, om de brandweer. 
En terwijl hij op de brandweer wachtte kon hij met geen mogelijkheid de varkens
uit zijn inmiddels brandende schuur redden, want hij was alln en was hij dat 
niet geweest: wr moest hij met al die varkens heen? 

Toen de brandweer arriveerde was hen niets anders gebleven dan de barbecue
blussen. 
Ex-hereboer en ex-LNVminister Veerman vindt dat de milieubezwaren van de 
grootschalige varkensmesterijen het best kunnen worden opgelost met ng 
grotere barbecues. Excuus, ik vergaloppeer me, ik bedoelde natuurlijk: 
mesterijen. 
Veerman, nu de pet opgezet van directeur van Vereniging Natuurmonumenten 
is standvastig in zijn overtuiging. Nog steeds een groot voorstander van varkens-
flats. Bio-industriedieren en dieren in de vrije natuur zijn onvergelijkbaar, zegt hij.
Ach ja, wat maakt het uit, uiteindelijk zijn die varkens toch bestemd voor de
barbecue. 

(Het ochtendhumeur van) Oorwurm - 1 juli 2009 

   
15 Alweer de varkens - Column van Oorwurm - mei 2009  
Van griep ga je niet dood. 
Je gaat dood aan longontsteking of een embolie. 
En dat krijg je als je luchtwegen verzwakt zijn; dat kan door een aangeboren
kwetsbaarheid maar vaker door leefomstandigheden. Vuile lucht bijvoorbeeld,
dat komt weer door mnsen. Als er teveel van zijn en ze zitten allemaal op 
een kluitje. Al dat rijden, roken, ruften geeft een enorme luchtverontreininging.
Mexico-Stad en Peking zijn daar duidelijke voorbeelden van 
Nieuwe ziektes steken graag de kop op in zulke kweekhaarden. Waar de 
lucht nog schoon is loop je weinig risico om aan een griep te overlijden. Zolang
je maar niet teveel op een kluitje gaat zitten en het milieu verpesten. 
Varkens zitten niet graag op een kluitje, waar dat wel gebeurt is het tegen hun
zin. Omdat mensen ze bijeen persen, vanwege economie en efficiency. 
Je hebt gewoon pech als je varken bent. 
Zelfs als je in het bos leeft loop je risico, daar kun je de kroonprins en zijn 
maten tegenkomen, met hun jachtgeweren. 
De kroonprins houdt veel van wilde varkens, maar alleen als ze dood zijn. 
Ik zei al, je hebt pech als je varken bent. Er zijn ook mensen die je niet halal
of niet kosher vinden, om n of andere godsdienstige reden. Die mogen je, 
in tegenstelling tot de kroonprins, niet opeten. Maar of je dat helpt? 
In Egypte en Lybi is de lucht nog tamelijk schoon en er kreeg nog niemand
griep. Maar door alle paniek in het wereldnieuws zijn ze er hartstikke bang 
voor. En dan werd deze griep ook nog eens 'varkensgriep' genoemd. Dan 
moeten opeens alle varkens dood. Waarom? Drom! 
Vijfhonderdduizend varkens op n dag afgemaakt in een land waar ze haram
zijn, waarom houden die mensen toch varkens als ze daar niet gegeten mogen?
Nu moeten ze allemaal ineens op de barbeque. 
H hoor ik daar iemand hoesten? Ja, dat zal me een luchtvervuiling geven! 

Oorwurm - 29 april 2009 

   
14 Gekakel - Column van Arnoud de Jong - december 2007 

'Biologische kippen zijn niet gezonder', lees ik in de krant. Opvallend is de zin die daarna komt: 'Kip die biologisch eet, is wel slanker en alerter op infecties dan een gewone kip.' 
Z ver zijn wij dus al doorgeslagen. De kip die niet biologisch eet is de gewone kip, de kip die het biologische voer eet zoals zij van nature altijd al heeft gedaan, is blijkbaar niet gewoon.
Verder is aan die zin ook nog opmerkelijk dat er gesproken wordt over 'kip' en niet over 'de kip'. Dus als in: 'Kip, dat heerlijke stukje vlees!' Een kip is geen dier, maar een product. 

Het was natuurlijk weer een onderzoek. Onze minister van Landbouw, Gerda Verburg, wilde wel eens weten of biologische kip gezonder was dan 'gewone'. Zij is zwaar teleurgesteld over de uitkomst. De Volkskrant: 'Consumenten willen volgens haar wel een wetenschappelijk bewijs dat biologisch niet alleen beter is voor het milieu, maar ook gezonder dan het gangbare voedsel.' Als n van die consumenten ben ik me niet bewust van het feit dat ik zat te wachten op zulk wetenschappelijk bewijs. Gewoon fatsoenlijke leefomstandigheden voor de kip zijn mij al voldoende. Zolang het beestje niet ngezonder is en goed te vreten, is het mij allemaal best. 
Weer een onderzoek dat achterwege had kunnen blijven. 

Arnoud de Jong - 15 december 2007 

Biologische kippen in de vrije uitloop

 

 

Arnoud de Jong is een gastcolumnist 

 
Uw vertrouwde Gifkikker zult u moeten missen op deze pagina
Maar er komt een nieuw schrijvend dier voor in de plaats: Oorwurm die ook vertrouwd zal worden,
en af en toe ook nog een gastcolumnist: Arnoud de Jong of John Zwart (Fryske Gea). 

Hernehim Natuur 2001 - 2010 

  Naar de eerdere enig ECHTE GIFKIKKERS (archief)   

Hernehim Cultuur en Natuurpagina's
Naar Hernehim Cultuur

 


De Natuurpagina's worden onafhankelijk geredigeerd en mede mogelijk gemaakt door Hernehim Beheer bv