Hernehim Cultuurpagina's
Pagina PoŽzie - THEMA - Open Podium

   
Deze pagina wordt niet meer bijgewerkt -
links kunnen niet werken of voeren naar onbedoelde bestanden

Navigeer naar het nieuwe HERNEHIM via de knoppen hiernaast 

HOME 
Nieuws  
Blog en proza 
ThemapoŽzie 
Vrije poŽzie   
Vertaalproject 
Proza  
Activiteiten 
Over schrijvers 
Archief 
Contact     
   
Bijgewerkt: 24 december  

Maandthema december:      'vergankelijk'  
Inzending voor deze pagina staat open tot 31 december.
Een algehele herziening van de Open Podium pagina's  
geschiedt op of na 1 januari 2010  

Nieuws - Recensies archief
Introductie < themapoŽzie > Gasten
Open podium < nieuwe gedichten en blog 
Redactie en Gasten < verhalen, columns
Open podium < verhalen, columns
Literaire rubriek, actuele verslagen - Auteurs  

  Themavrije inzendingen - Thema inzendingen

Elke maand wordt tien dagen poŽzie op vrij thema gepubliceerd,
de rest van de maand gedichten op het maandthema.

inzenden op het thema kan altijd - publicatie vanaf de 11e dag

Uw nieuwe inzendingen, op maandthema, uitsluitend per email
onbewerkte tekst, geen bijlagen (attachments), ter attentie van de Redactie.
De Redactie behoudt zich het recht inzendingen te weigeren,
alle gepubliceerde gedichten blijven eigendom van de auteur.
Lees eerst ook: Doelstellingen

  

 

 Thema 
'vergankelijk' 

Illustratie: ' kringloop ' 2009
techniek: acryl op linnen 

Kunstenaar: Anke Labrie  Anke Labrie 
Dit werk is tentoongesteld in de 'Salon'
de jaarexpositie van Arti et Amicitiae, Rokin, Amsterdam 
Opening vrijdagavond 11 december 20:00u 
de expositie blijft toegankelijk voor publiek t/m 3 januari 2010 

 

Thema inzendingen 

Maandthema december "vergankelijk" 

Harry Daudt - Onvoorspelbaar  
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Onvoorspelbaar 

Het geurde naar 
kwakkelwinter, herfst 
die haar bestaan niet opgaf 

Het geurde naar 
dennengroen, eikenblad 
geplet door talloze schoenen 

Het kleurde naar 
een lucht 
die sneeuw voorspelde 

Het kleurde naar 
de ganzen die boeren 
het nakijken geven 

Het huiverde onder 
kruiden die zich 
al hadden opgemaakt 

voor een veel te vroege lente. 

 

© Harry Daudt 

 

Hanny - Eindhalte Gdomsk  
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Eindhalte Gdomsk 

ijskoude wind roffelt op de luiken 
van de laatste winkel, gesloten 
voor alweer zeven dagen 
een oude vrouw lijkt met het desolate 
landschap te vervagen 

sneeuw stuift in haar marmer gelaat 
geen spoor van leven in de ogen 
het harde geknars van de trein 
die het einde van de wereld verlaat 
laat haar koud, zij weet van sterven 

Gdomsk verdwijnt langzaam van de kaart 
wat moet dat moet, zeggen de grijzen 
uit dit kind- en godverlaten oord 

wanneer ze na een witte week 
nog steeds geen trein hebben gehoord 
bungelt aan de deur van de winkel 
een wolvenklauw aan sisalkoord 

 

© Hanny 

 

Inge Deconinck - Verweerde was  
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Verweerde was 

mijn antieke was 
hunkert 
naar 
afgeleefde wasknijpers 
en 
een versleten draad 

ze droogt haar herinneringen 

 

© Inge Deconinck 

 

Vera De Brauwer - Kalme zee   
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Kalme zee 

Zo is het ons uiteindelijk vergaan: 
als schepen zonder lading reizen wij. 
Niet doelloos, neen, de sterren en de maan 
zijn onze gids, zoals weleer toen zij 

het trekken langs een vaste hemelbaan 
aan ons als voorbeeld stelden. Ieder tij 
bracht wrakhout mee uit onze oceaan. 
Toch ging de dreiging, leek het, ons voorbij 

toen wij voor anker lagen op de ree. 
We deelden in de haven nog een kade 
maar dan is elk een eigen koers gaan varen 

alsof de trossen nooit verstrengeld waren. 
Nu mijden we elkanders breedtegraden 
en schrijven in ons logboek: kalme zee. 

 

© Vera De Brauwer 

 

Anneke Wasscher - Nieuwbouw  
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Nieuwbouw 

woordenregen valt in bokkenblaadje neer 
is dit een weerslag van de wijsheid 
daadkracht van de raad 
wie is toch die gemeente? 
het bouwplan paart met bouwput, baart 
wel duizend huizen 
eerst boort een heipaal door de groene grond 
het grasland wordt met woede van een knal 
verkracht 
dat laat voor altijd sporen na 

ik weet het vee verdreven 
de stille blik van weerloos staren in de 
verte is voorbij 
voorgoed verkocht voor veel, hoeveel 
ik weet het niet 
zag ik soms hoererij bij boeren 

het asfalt trekt een strenge streep 
door zacht van wandelpad 
straks schuimt de razernij 
een snelweg af 

een buizerd vlucht 
belandt in vogelvrije val 

als ik weer groen ga zoeken 
vind ik ergens nog geschonden blikje bier 
van bouwvakker 
hij hield van Heineken 

is dit de plek 
waar ik ontheemd mijn voetstap vind? 

 

© Anneke Wasscher

 

Jelou - Vergankelijk  
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Vergankelijk 

Je lacht je tanden witter 
nu de Botox 
je lippen 
in spreidstand heeft gezet 

tuiten wordt wat lastig 
maar sinds kort 
opteren 
je borsten deze pose 

zelfs je bilnaad trekt zich 
hogerop aan 
de randen 
van je afgekalfde heupen 

Hoe ver zou je haargrens 
wijken als het 
cederhout 
je voor eeuwig omsluit. 

 

© JELOU 

 

©obra - namen die we lezen  
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

namen die we lezen in 
de sterflijst van de dag 
het zijn altijd de verkeerde 

nooit heten ze jan-peter rita 
geert of andrť voor mijn part 
was het femke geweest 

nee lezen we godverdomme weer 
van mies na eerst al jan en hugo 
dirkje ed en anders is het adriaan 
wel van het parool 

en dan zal je altijd zien dat morgen 
wel de naam van een klootzak 
opduikt en dat ik er dan 
niet ben om die te lezen 

 

©obra   

 

JohnN - Amsterdam huilt   
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Amsterdam huilt 

Hij nam me mee, 
achterop de fiets 
met voorop nog 
een houten band 

De pont hoestte 
zwarte roet, 
toch bereikten we 
de overkant  

Amsterdam, 
ongezien herkend 
de huizen zag ik 
kleumend leunen 

'Het is een stad, 
waar alle muren 
elkander steunen'  

We reden naar 
de markt, opeens 
keken gevels ons 
met holle ogen aan 

Ze schenen schedels, 
grimmig grijnzend 
'Die huizen, pappa, wie 
heeft dat gedaan?' 

'De mensen moesten stoken, 
zij hadden het zo koud' 
'Een leeg huis vol gaten 
wordt nooit warm, wat dom' 

'Hier woonde toch al 
niemand meer, eerst 
waren er de Joden 
Die komen nooit weerom' 

 

© JohnN  

 

Hanny - Bommen en bedevaart  
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Bommen en bedevaart 

bleek is zijn verschijning 
als een gravure in glas 
de open handen 
ijsblauw perkament 
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet 
hij rilt, 
ziet de mens in vrije val 
schrijft bedroefd een laatste woord 
zijn ogen naar boven gericht 
het licht, zo schrijnend wit 
hoelang nog 
zullen engelen zingen 
van vrede op aarde 
terwijl zijn kinderen worden vermoord 

 

© Hanny 

 

Anneke Wasscher - De erfenis    
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

De erfenis 

boven wisten wij de kist 
daarin haar last verzameld 
verwachtingen vergeefs gedragen 
daar slechts geboren was 
een erfenis van jaren 

stapels kleren, kleine knuffels 
bakens in haar dichte mist 
vergaard, vergeeld, geborgen 
nam het van haar bezit 
een erfenis van jaren 

een erfenis van jaren 
dingen zonder zin 
staan zichtbaar uitgestald 
in kille etalage, het 
gaat de kringloop in 

een erfenis van jaren 
haar leegte vult de kist 
wij spreken woorden 
zonder zin, betekenis 
wordt overschot, het 
gaat de kringloop in 

 

© Anneke Wasscher 

 

Inge Decominck - Ń la minute   
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"

 

Ń la minute 

mensen 
hijgen 
de klok achterna 
tijd 
staat niet stil 

in ťťn tel 
leg ik 
tijd 
het zwijgen op 

rustig ritme rondom 

 

© Inge Deconinck 

 

Nina Werkman - Zonder blauw   
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Zonder blauw 

Hier kan het wel geweest zijn, met zo'n 
steiger en van dat oude water; het smaakt 
ook nog een beetje achter in de mond naar ijs 
en zout, versmolten al die jaren door, en dan 
de geest van olie op de golven, spiegelend niets. 

Op de bedeesde bries beweegt het einde 
van de grote stromen met al die winden mee, 
kraakt in voorvaderlijk getij de sleetse steven. 

Heeft ooit een later schip deze beweerde 
ligplaats ingenomen, dat lijkt alleen gebleven 
in hoe loos een lus zich aan de bolder houdt. 

Ten slotte is ervan gekomen wat in de lucht 
hangt, van toen en ver, maar zonder blauw. Zo 
als aan de verweesde kade die vlag; het klappen 
van het lege touw tegen de mast. En langs 
een smal plankier het voetspoor naar de wal. 

 

© Nina Werkman 
    Uit "Antidata"- Uitg. Holland - Haarlem
    in de Windroosserie 2009. 

 

Harry Daudt - Van onze kindertijd ... afscheid  
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Van onze kindertijd ... afscheid 

Wij hebben het pand 
verlaten 
Zoet land van 
onze kindertijd 

Omlijst door deurpost 
raamkozijnen 
Ons kinderspel, waarin 
wij hemelen bestormden 

Wij hebben pand en land 
verlaten met kleerscheuren 
en winkelhaken 
in het diepst van onze ziel. 

 

© Harry Daudt 

 

Karel Wasch - In de morgen   
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

In de morgen 

In de morgen na een 
uitgelezen nacht, komt 
er een ingeving. 
Je ziet de weerspiegelingen 
van bomen in het meer, met 
de ochtendzon komen ze 
naar boven. Je ziet deze bemiddelaars, 
verdubbeld, vermenigvuldigd, gekopieerd in 
een onoverzichtelijke warreling. 
Er heerst gedrang. 
En plotselinge stilte. 
Je vrienden zeggen niets, 
iedereen rookt een sigaret. Dan 
laten ze de peuken vallen. Om ťťn 
of andere reden staan ze dicht bij 
elkaar. Nee, ze 
verdwijnen weer.

 

© Karel Wasch

 

JohnN - noem het een zegen 
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

noem het een zegen of een vloek 
hoe het jong volwassen lichaam 
zonder haperen functioneert 
zů lang verval niet kenbaar 
maakt terwijl de geest langzaam 
aan krachten wint en wijsheid 

zoals elk instrument ooit 
blijvend stil zal staan zo zal 
het ook 't lichaam gaan 
zo bezien is dementeren mild: 
als de volwassen geest in sluimer 
terug gaat tot de oorsprongstaat 

niet meer waarneemt hoe 
de veerkracht en de passie 
gaandeweg verloren gaat: 
ik bestijg allang geen trappen 
meer met twee treden tegelijk 
noch spring ik eraf met drie 

terwijl mijn geest aan 
krachten won en wijsheid tot 
liefde beter toegerust bezweer 
ik geen vergankelijkheid 
het lichaam laat zich niet dicteren 
opstandige geest moet luisteren leren 

 

© JohnN  

 

Aukje Tillema - Nieuwe knieŽn  
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Nieuwe knieŽn 

De mensen knikken 

ik ben mooi 
in mijn nieuwe jas 
met mijn nieuwe das 
en mijn nieuwe laarsjes 

ik knik terug 

mijn knieŽn knikken mee 
die zijn ook nieuw 

 

© Aukje Tillema  

 

Corry van Doorn - Nagalm  
                 Themagedicht 
                  "vergankelijk"
 

Nagalm 

de ochtend geurde naar gevallen regen 
ik had het achterraam wijd open staan 
en koesterde mij even in de waan 
dat zelfs de merels om mijn weggaan zwegen 

de woning was mij jaren zeer genegen 
ze bood mij warmte en bescherming aan 
nu heeft zij zich gekwetst van mij ontdaan 
het stroomde mij vanuit de kamers tegen 

ik sluit het raam voor nieuwe regenvlagen 
en neem de laatste fotoís van de wand 
vergeelde beelden uit vervlogen dagen 

dan wikkel ik mijn leven in een krant 
de ingepakte klok galmt doffe slagen 
van holle weemoed door het lege pand 

 

© Corry van Doorn 

 

                        Dichter 

Themagedicht 

 

Alleen lezer of zelf dichter? Laat het ons ook lezen Klik op de envelop 

Wil je nog even kijken op het vorig thema? Klik dan hier>

Home Hernehim Cultuurpagina's  


De culturele pagina's worden onafhankelijk geredigeerd en mede mogelijk gemaakt door Hernehim Beheer bv