vertalingen

Hernehim pagina vertalingen	^Hernehim
Boeiend om te bezoeken. Vrij en onafhankelijk. © HC 2001-2011	Redactie: John Zwart Bijgestaan door: Monica Boschman en Anke Labrie
Projecten vertaalde poëzie	Laatst bijgewerkt: 01.04.2010

Hernehim Cultuur stimuleert de aandacht voor poëzie in andere talen.
In dit kader organiseren we regelmatig een project waarin dichters
zich met elkaar kunnen meten in een vertalingsopdracht.

Gemiddeld eens per halfjaar dagen we de lezers uit met een nieuw
gedicht van een zeer bekende dichter uit verschillende taalgebieden.

HOME

Nieuws

Blog en proza

Themapoëzie

Vrije poëzie

Vertaalproject

Proza

Activiteiten
Over schrijvers

Contact

Archief pagina's 1 voorafgaand jaar:

Nieuwsarchief

Blogarchief 2010 dec-juli

Blogarchief 2010 juni-jan
Verslagen en recensies

archief 2010

archief 2009

archief 2008

Open Podium inzending vertalingen

Derde vertaalproject van Hernehim Cultuur.

Nieuws - 1 april 2010 - De uiterste termijn voor inzending van uw (Rilke) vertalingen is verstreken. Met de ontvangst van acht originele vertalingen is het resultaat van het tweede project (Thomas) dicht benaderd. Elk der inzenders uiteraard weer hartelijk bedankt voor de geleverde prestatie. Door langdurige problemen binnen de redactie moest helaas de reeks podia van Hernehim in de Kargadoor te Utrecht na 15 november worden afgebroken. Op dit moment is er nog geen concreet zicht op een hervatting in 2010. Hoewel dit ons wel terdege bezighoudt schorten we de bespreking van het vertaalwerk en de plaatsing ervan op deze pagina voorlopig nog even op. Blijf op de hoogte via onze nieuwspagina waar de publicaties en het komend live podium - waarvoor weer een paar toonaangevende vertalers zullen worden uitgenodigd - worden aangekondigd.



Derde vertaalproject van Hernehim Cultuur.

Een project voor de tijd van lange winteravonden, waarin het buiten stiller wordt en de geest naar binnen keert.	Op de Hernehim Zondichtmiddag van 15 november 2009 in de Kargadoor te Utrecht is voor de komende maanden een nieuw vertaalproject geopend met het voordragen van het gedicht *"Die Liebende"* van de dichter Rainer Maria Rilke uit zijn Parijse oeuvre :"Neue Gedichte" Hernehim Cultuur verwacht originele Nederlandse vertalingen van dit liefdesgedicht van de dichters/bezoekers van deze site. Inzenden onder titel 'vertaalproject' als gewone poëzie-inzending in een email. Niet als bijlage, uw vertaling in de mail plaatsen s.v.p. Er is geen wedstrijd aan verbonden, wel bespreking en publicatie in de lente van het nieuwe jaar.
Rainer Maria Rilke	Die Liebende Ja ich sehne mich nach dir. Ich gleite mich verlierend selbst mir aus der Hand, ohne Hoffnung, dass ich Das bestreite, was zu mir kommt wie aus deiner Seite ernst und unbeirrt und unverwandt. ... jene Zeiten: O wie war ich Eines, nichts was rief und nichts was mich verriet, meine Stille war wie eines Steines, über den der Bach sein Murmeln zieht. Aber jetzt in diesen Frühlingswochen hat mich etwas langsam abgebrochen von dem unbewussten dunkeln Jahr. Etwas hat mein armes warmes Leben irgendeinem in die Hand gegeben, der nicht weiß was ich noch gestern war. Aus: Neue Gedichte - Paris 1907.

Wel, aan de slag dus maar weer... De Redactie van Hernehim Cultuur is nieuwsgierig naar uw inzending!

De presentatie van vertalingen in het programma van de Hernehim Zondichtmiddag op 23 augustus 2009.
Do not go gentle into that good night Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rave at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Though wise men at their end know dark is right, Because their words had forked no lightning they Do not go gentle into that good night. Good men, the last wave by, crying how bright Their frail deeds might have danced in a green bay, Rage, rage against the dying of the light. Wild men who caught and sang the sun in flight, And learn, too late, they grieved it on its way, Do not go gentle into that good night. Grave men, near death, who see with blinding sight Blind eyes could blaze like meteors and be gay, Rage, rage against the dying of the light. And you, my father, there on the sad height, Curse, bless me now with your fierce tears, I pray. Do not go gentle into that good night. Rage, rage against the dying of the light.	Dylan Thomas Cigarettes and whiskey...

Tweede vertaalproject van Hernehim Cultuur op de tweede Zondichtmiddag, 23 augustus.
Het tweede vertaalproject was een bijzonder item in de Kargadoor. Op 15 augustus hebben wij het tweede vertaalproject afgesloten Engels - Nederlands was het dit keer. Engels is de vreemde taal die ons sinds de tweede wereldoorlog, waarin het Duits besmet raakte, het meest vertrouwd is geworden. Te vertrouwd zouden we bijna zeggen getuige de onafgebroken stroom leenwoorden die zich in het Nederlands nestelden, een proces dat steeds maar doorgaat. . Het Frans is voor de meerderheid van ons die na 1960 zijn schoolopleiding vervolgde een verwaarloosde taal geworden. Hier zijn onze Vlaamse taal- genoten in het voordeel, hun meertalige land stelt zwaardere eisen aan het talenpakket in het vervolgonderwijs. Paul Verlaine zou dus niet zo populair zijn bij de Nederlanders zo werd door ons verondersteld. Er kwamen inderdaad drie Vlaamse inzendingen en één van een dame van Frans-Nederlandse afkomst, die tweetalig werd opgevoed. Maar elf van de vijftien vertalingen waren door Nederlanders gemaakt, waar- van één leraar Frans, dat weer wel!	Maar nu, Engelstalig, daarop verwachtten we dus nog méér inzendingen uit Nederland. Maar neen, negen waagden zich eraan, en één Vlaamse. Was Verlaine al niet eenvoudig, Dylan Thomas bleek razend moeilijk, zeker niet makkelijker. Wie het zich niet iets eenvoudiger maakte door af te wijken van het consequente rijmschema aba aba ... in het origineel zal zich menig zweetdruppel van het voorhoofd hebben gewist. De herhaalde bezwerende verzen in het gedicht: "do not go gentle into that good night" en "rage, rage against the dying of the light" leggen de aspirant vertaler ook nog een paar flinke keien op zijn pad. De redactie zou dus in de eerste plaats een pluim op de hoed willen zetten van iedereen die zich niet liet afschrikken en nijver aan de slag ging. En een bijzonder compliment aan Anke Labrie (Amsterdam) die het dichtst bij het origineel bleef zowel technisch als op inhoud. En bijzondere aandacht voor de vertaling van Lisette Waterschoot (Temse - B) die de moed had om niet naar de letter maar wel treffend in de geest van Dylan Thomas te schrijven Deze beide inzendsters werden uitgenodigd op het podium te Utrecht.
10 ingezonden vertalingen
we publiceren weer in alfabetische volgorde van de namen	Cartouche JohnN (John Zwart) Käthy de Jong Arie van der Krogt Anke Labrie Simon Mulder Netraam Anneke Wasscher Lisette Waterschoot Nina Werkman
Cartouche
*Do not go gentle into that good night*	Do not go gentle into that good night Stap nooit bedaard, gematigd in die goede nacht Oud hout moet branden, laaien aan het einde van de dag Raas, raas toch tegen deemsterval van licht, zo zacht. Al weten wijzen op het eind van zwart haar kracht hun woorden spleten in gebrek aan donderslag Stap nooit bedaard, gematigd in die goede nacht Goed volk, de laatste golf, één grote jammerklacht Hoe teer hun daden konden dansen onder groene vlag Raas, raas toch tegen deemsterval van licht, zo zacht Wild-mans-volk, zonbevangen zingend van haar pracht En té¨ laat lerend, rouwend om zoveel aan tegenslag Raas, raas toch tegen deemsterval van licht, zo zacht Kraaivolk met de dood in zicht, de blinde almacht En lichtzin in zijn ogen, vlammen van een hard gelag Raas, raas toch tegen deemsterval van licht, zo zacht En gij, mijn vader, daar hoogdroef in buitenwacht Toe, vervloek, drenk me in uw tranenvloed tot elk bedrag Stap nooit bedaard, met mate, in die goede nacht Raas, raas toch tegen deemstering van al het zacht
JohnN (John Zwart)
*Ga niet als 't makke schaap wanneer je gaat*	Ga niet als 't makke schaap wanneer je gaat Ga niet als 't makke schaap wanneer je gaat, Oud maar nog vlammend als de dag ten einde draalt, Opstandig zul je zijn wanneer het licht vergaat. Al weet de wijze hoe al´ uit eindigheid bestaat, Zolang de bliksem van zijn woorden heeft gefaald Zal hij niet als ´t makke schaap gaan als hij gaat. Goed mens, de laatste golf die uitrolt, en je daad mag wel geblonken van vonken in het licht, Opstandig zul je zijn wanneer het licht vergaat. De wilden die de zon bezongen in haar staat van oneind'ge vlucht, leerden te laat leven ging te licht. Ga niet als ´t makke schaap wanneer je gaat. O ernst'ge dichtbij dood, ook als 't zicht je dra verlaat, als meteoren branden blinde ogen nog 'n laatst bericht, Opstandig zul je zijn wanneer het licht vergaat. En jij, mijn vader, die op je trieste hoogte staat, Vloek en zegen mij in felle tranen dat je niet zwicht, Ga niet als ´t makke schaap wanneer je gaat. Opstandig zul je zijn wanneer het licht vergaat.
Käthy de Jong
*Vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant*	Vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant Vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant vernietig voorbijgaande jaren vlak voor je laatste dag en schreeuw Vecht, vecht tegen de leegte van sterven houdt stand. Zelfs als je zou weten dat wijze mensen staan aan de duistere rand van hun leven, hun woorden geen lichtende voorbeelden geven Vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant. Ook het goede in mensen bewogen dichtbij, verwant aan hun breekbare daden zij huilen zijn niet herkend Vecht, vecht tegen de leegte van sterven houdt stand. Voel de onbezonnenheid van mensen die zorgeloos zijn beland op een weg van te late spijt zij zongen en namen de schijn van de zon Vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant. En zie de ernst van mensen blind dicht bij de dood wie ziet in het zand van hun doodlopende sporen een vlammende vreugde gedoofd? Vecht, vecht tegen de leegte van sterven houdt stand. En jij mijn beminde op een bedroevende hoogte neem dan mijn hand vervloek of zegen mij met intense tranen, ik smeek vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant. Vecht, vecht tegen de leegte van sterven houdt stand.
Arie van der Krogt
*Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht*	Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht, Licht op en vlam wanneer je ouder wordt; Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag. De wijze, voor wie straks het duister wacht, Omdat geen licht meer bliksemt uit zijn woord, Verdwijnt niet zomaar in de zoete nacht. De goede man, die aanspoelt en die dacht: Hier in de baai dansen mijn deugden voort, Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag. De wilde, die met zang de zon aanbad, En te laat zag, dat dat zijn baan verstoort, Verdwijnt niet zomaar in de zoete nacht. De dappere, haast dood, die blind nog zag Met ogen stralend als een meteoor, Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag. En u, mijn vader, door mij zo geacht, Vloek, zegen mij met tranen, maar vecht door. Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht. Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag.
Anke Labrie
*Ga niet zachtmoedig in die goede nacht*	Ga niet zachtmoedig in die goede nacht Ga niet zachtmoedig in die goede nacht, Vlam ouderdom, vecht tegen de natuur; Raas, raas tegen het dovend licht met kracht. Een wijs man die het donker passend acht, Het licht der rede faalt in ’t laatste uur, Gaat niet zachtmoedig in die goede nacht. Een goed man die pas tegen ’t eind bedacht, Wat licht had kunnen doen, raakt overstuur, Raast, raast tegen het dovend licht met kracht. Een woest man die als buit wat zon meebracht, Betaalt zijn dichterlijke vlucht ook duur. Gaat niet zachtmoedig in die goede nacht. Een ernstig man, verblind, ziet onverwacht, hoe vrolijk blikken konden zijn, hoe puur. Raast, raast, tegen het dovend licht met kracht. En u, mijn vader, stervend, smeek ik zacht, Vloek, zegen, mij met tranen heet als vuur. Ga niet zachtmoedig in die goede nacht. Raas, raas tegen het dovend licht met kracht.
Simon Mulder
*Ga niet gewillig in die goede nacht*	Ga niet gewillig in die goede nacht Ga niet gewillig in die goede nacht Wie oud en aan het eind is: brand en woed! Raas, raas tegen het sterven van het licht Hoewel de wijze aan ‘t eind het donker goed Weet, sloeg zijn woord geen vonk, dus hij Gaat niet gewillig in die goede nacht De goede, bij de laatste golf, weent hoe blij Zijn tere daden hadden kunnen dansen, Raast, raast tegen het sterven van het licht De wilde zong, ving de zon in haar vlucht, Leerde te laat dat hij haar vliedend kwetste, Gaat niet gewillig in die goede nacht De ernstige ziet met blind wordend zicht Dat blinde ogen hadden kunnen vlammen, Raast, raast tegen het sterven van het licht En gij, mijn vader, op de droeve hoogte Zegen of vloek me met uw woest betraand gezicht Ga niet gewillig in die goede nacht Raas, raas tegen het sterven van het licht
Netraam
*Word niet zijn vriend*	word niet zijn vriend word niet zijn vriend, al is de nacht ook goed het past de ouderdom te razen, aan het einde van de dag te toornen tegen ’t sterven van het licht hoewel tenslotte wijzen weten dat het duister goed is zodat zij niet meer bliksemen met woorden worden zij niet bevriend met goede nacht en goeden, bij het vallen van de nacht verrukt, hoe klaar met kwetsbaar lijf zij dansten in het groen ze toornen tegen ’t sterven van het licht waar oude volken zon bejubelden en vingen in zijn loop te laat beseften dat zij hem miskenden zij werden niet bevriend met goede nacht sombere mensen, uitgeleefd, de blik verduisterd met blinde ogen, schitterend als meteoren, opgewekt toornen zij tegen ’t sterven van het licht ook gij, mijn vader, eenzaam hoog gezeten vervloek of zegen mij met wilde tranenvloed ik bid, sluit geen verbond met goede nacht toorn, toorn, tegen het sterven van het licht
Anneke Wasscher
*Ga niet zachtmoedig in die goede nacht*	Ga niet zachtmoedig in die goede nacht Ga niet zachtmoedig in die goede nacht Bejaarden moeten branden, brullen aan het eind der dag Raas, raas wanneer het licht verliest zijn kracht De wijzen weten wel dat duisternis tenslotte wacht Omdat hun woord geen vonk van klaarheid zag Gaan zij nog niet zachtmoedig in die goede nacht De goeden jammeren met laatste adem over pracht Hoe frêle daden hadden kunnen dansen op een lentedag Zij razen, razen als het licht verliest zijn kracht De wilden vingen zon in vlucht, bezongen haar uit alle macht Te laat beseften zij dat deze levenswijze pijn voorzag Toch gaan zij niet zachtmoedig in die goede nacht De ernstigen, de dood nabij, hun tanend zicht bedacht Dat zelfs een blinde blij kan stralen op een sterrendag Zij razen, razen als het licht verliest zijn kracht En gij mijn vader, triest op top waar pad U bracht Ik smeek: vervloek en zegen mij met woest beklag Ga niet zachtmoedig in die goede nacht Raas, raas wanneer het licht verliest zijn kracht
Lisette Waterschoot
*Vader*	Vader Begeef je niet gelaten in de laatste slaap Laat de vuren, vuren blijven, het laaien, laaien terwijl je grijs het tanen van het licht vervloekt de zwarte kant in lichte dagen de duidelijke woorden van onbegrepen wijzen. Begeef je niet gelaten in de laatste slaap. Wieg koppig in de goede witte golf die teder danst in groene baaien ontken het verkleuren van het licht. Vang, vervang de zon in wilde zangen laat ze even moedig los, sterf in meteoren die verblinden in vervoering om hun kortstondig licht. Ik smeek je, vader, in je trieste weten verketter me met tranen en gevloek maar begeef je niet gelaten in de laatste slaap bezweer het doven van het licht.
Nina Werkman
*Ga niet te willig in die goede nacht*	Ga niet te willig in die goede nacht Ga niet te willig in die goede nacht, de oude dag moet laaien en weerstaan; raas, raas tegen het sterven van het licht. De wijze die aan ’t eind voor ’t donker zwicht, omdat zijn woord geen donderslag kon slaan, gaat niet te willig in die goede nacht. De goede die zijn broze daden dacht te dansen bij het schijnsel van de maan, raast, raast tegen het sterven van het licht. De woesteling, zingend van de zonneschicht, die te laat treurt dat het al is gedaan, gaat niet te willig in die goede nacht. De sombere, dood en blind bijna, die lacht met ogen als de sterren in hun baan, raast, raast tegen het sterven van het licht. En jij, mijn vader, in je droeve pracht, vloek mij, zegen mij met je trotse traan. Ga niet te willig in die goede nacht, raas, raas tegen het sterven van het licht.

Wat vond u hiervan? Is dit voor herhaling vatbaar? De Redactie van Hernehim Cultuur is nieuwsgierig naar uw commentaar!

Een nieuw vertaalproject van Hernehim Cultuur - 1 mei 2009 Redactie HC - geplaatst 2 mei 2009

Tijdens de regenachtige late herfst van 2008 kwam bij de redactie het idee op om het ultieme regengedicht - van Verlaine, in originele Franse versie - als een vertaalproject aan onze dichters-lezers voor te leggen. Een 'uitdaging', zo noemt men alles tegenwoordig modieus, jammer dat daardoor dit woord zo afgesleten is. Hoe dan ook, een flink aantal van de HC dichters pakten het op, en serieuzer dan we hadden durven hopen.	Genoeg reden om het nog eens te doen. Na een half jaar willen we de dichters met vertaaltalent uitdagen om het gedicht *'Do not go gentle into that good night'* van de Britse dichter Dylan Thomas (Swansea, Wales) te vertalen. Drie maanden heeft u de tijd om in te zenden. In ons podium van 23 aug. in Utrecht willen we een aantal van de vertalers uitnodigen om voor de microfoon het resultaat voor te dragen. De inzending sluit op 15 augustus.


*Een project voor de tijd van lange lichte avonden tot de nacht valt - Dylan Thomas in hedendaags Nederlands.*


De Hernehim Cultuurredactie heeft in november 2008 de lezers opgeroepen een vertaling te maken van het bekende klassieke gedicht "Il pleure dans mon coeur" van de Franse dichter Paul Verlaine.
Het originele gedicht
	Il pleure dans mon coeur (Ariette III) Il pleure dans mon coeur Comme il pleut sur la ville ; Quelle est cette langueur Qui pénètre mon coeur ? Ô bruit doux de la pluie Par terre et sur les toits ! Pour un coeur qui s'ennuie, Ô le chant de la pluie ! Il pleure sans raison Dans ce coeur qui s'écoeure. Quoi ! nulle trahison ?... Ce deuil est sans raison. C'est bien la pire peine De ne savoir pourquoi Sans amour et sans haine Mon coeur a tant de peine ! Paul Verlaine (1844-1896)		Titel: "Parapluutje voor Verlaine" Installatie door © Anke Labrie - november 2008

Van de Redactie
*'Il pleure dans mon coeur'* We publiceren in alfabetische volgorde: Anne Borsboom Het huilt in mijn hart Vera De Brauwer Mijn hart wordt getart Cartouche Waterkou vervult mijn hart Everdina Eilander Mijn hart huilt Jako Fennek* Het huilt in mijn hart Mia Gast Het huilt in mijn hart Koos Hagen In tranen is mijn hart JohnN Het is om niets dat ik treur Anke Labrie Dat huilend hart van mij Louise Het huilt in mijn hart Netraam Mijn hart weent Alexandra vd Pol Het weent in heel mijn wezen Marc Tiefenthal Het weent in mijn hart Anneke Wasscher Het huilend hart Lisette Waterschoot Alt Alle deelnemers hartelijk bedankt voor hun gewaardeerde werk. Iedereen mooie feestdagen gewenst en een goed 2009 !		We hadden onze verwachtingen vooraf niet te hoog gespannen, een zestal..., nou misschien acht? vakkundige vertalingen of goede eigen interpretaties, dáármee waren we al blij geweest. Het werden er dertien ! en natuurlijk konden een paar redactieleden niet nalaten ook mee te doen. In totaal kunnen we staks vijftien Nederlandse Verlaine's publiceren ! Het is heel interessant om de verschillende benaderingen van de opdracht naast elkaar te zien. Er zijn mensen, die zichzelf heel consciëntieus hebben opgelegd om grammaticaal een zeer correcte vertaling te schrijven. De Franse taal is in het Nederlandse voortgezet onderwijs bij de jongere generaties nogal verwaarloosd, hier zijn onze Vlaamse mededichters in het voordeel, een tweetalig land heeft niet alleen nadelen, maar óók zo zijn voordelen! Het is dus niet verwonderlijk dat het vooral de oudere garde is, die dit vertaalwerk erg serieus opgenomen heeft. Het rijmschema in alle kwatrijnen a-b-a-a is een stevig struikelblok voor vertalers. Slechts een klein deel van alle slaagde erin dit klaar te spelen, "chapeau" hiervoor. Hiermee is echter niets ten nadele gezegd van hen die het rijm gelaten hebben voor wat het was, of een ander schema zochten én vonden voor hun vertaling. Het ritme van de regen (excuus voor het 'Rob de Nijseffect' in deze zin) klinkt ook in het gedicht dóór. De meeste vertalers deden hun best hun jamben met die van Verlaine in de pas te houden. Ook is het een gedicht waarin herhalende klanken een sterke rol spelen. Ook dát hebben vele inzenders goed meegenomen in hun werk. Gelukkig geen halsbrekende toeren om per se dezelfde klank binnen het originele rijmschema te persen, hetgeen ongetwijfeld tot storend dwangrijm zou hebben geleid. Vooral de korte "a" klank werd hier meestal aangewend. Begrijpelijk alternatief, want de "eu" klank maakt in een Nederlandse versie weinig kans. Dan is er een kleine groep inzenders, die zich vooral door de sfeer en het gevoel van het gedicht hebben laten leiden. Hetgeen resulteerde in een vrijere benadering. Soms nog met veel herkenbare woordkeus van de Franse dichter, soms óók een geheel eigen hértaling en alles daar tussenin. Elk gedicht stuk voor stuk zeer de moeite waard om rustig te lezen terwijl buiten de regen valt....

15 ingezonden vertalingen

Anne Borsboom
*Het huilt in mijn hart*		*Het huilt in mijn hart* Het huilt in mijn hart Als de regen op de stad Welk een tobbende smart Verkrampt zich in dit hart? Oh zoete schreeuw van regen In de aarde en op huizenhoog! Voor een verveeld hart een zegen, Oh lied van de regen! Het regent zonder reden In dit hart van steen, Wat! geen verleden? Laat deze rouw zonder reden. Hoe intens dit diepe leed zonder te vragen waarom Los van liefde, los van weet Mijn hart zo beloond met leed!
Vera De Brauwer
*Mijn hart wordt getart*		Mijn hart wordt getart Mijn hart wordt getart als de stad door de regen. Wat is dit voor smart die mijn hart binnendringt? Zacht de regen die zingt op de grond en de daken! Zacht dit lied, het weerklinkt in het sombere hart! Druppels leed zonder reden, mij trof geen verraad, zijn dit hart in gegleden dat baadt in de rouw. Het pijnlijkste kwaad is geen reden te weten. Zonder liefde of haat, toch een hart zo vol smart!
Cartouche
*Waterkou vervult mijn hart*		Waterkou vervult mijn hart Waterkou stroomt in mijn hart Zoals druilweer rond een stad Vanwaar toch dit gesmacht Diep dringend in mijn hart? Oh, zacht gedrang van regen Op grond en hanenbalken! Voor een hart zo lam en leeg Oh, ritme van de regen! Dat druipt maar zonder reden Dit hart vol walging binnen Wat! ontrouw nooit beleden? Deze rouw heeft geen reden Dan veeleer de puurste pijn Van het waarom niet weten Zonder haat of liefde zijn Hoe schreeuwt mijn hart van pijn!
Everdina Eilander
*Mijn hart huilt*		Mijn hart huilt Oh huilend hart Zoals het giet in de stad Wat is dit voor een kwelling Die priemt in mijn hart? Oh zacht geluid van de regen Op de daken en op de wegen Voor 'n hart dat zich verveelt Oh het lied van de regen! Het regent zonder reden In het hart dat van zich walgt Wat?! Geen verraad? Deze rouw is zonder reden. 't Is echt de slechtste straf Om niet te weten waarom Zo zonder liefde en zonder haat Ik zoveel pijn voel in mijn hart
Jako Fennek - mmv Loes Essen
*Het huilt in mijn hart*		Het huilt in mijn hart Het huilt in mijn hart Zoals het druilt op de stad; Wat is het dat me tart Dat sluipt naar mijn hart? O zoet geruis van regen Op straat en op daken! Voor een hart zo verlegen, O het lied van de regen! Het huilt zonder reden In dit smartvolle hart. Wat! Verraad vermeden?... Dit verdriet is zonder reden. Het is mijn diepste lijden Niet te weten waarom Zonder haat of liefde beide Mijn hart toch zo moet lijden!
Mia Gast
*Het huilt in mijn hart*		Het huilt in mijn hart Het huilt in mijn hart zoals het regent in de stad; Wat is deze loomheid die mijn hart ontroert? Oh zacht geluid van de regen op de grond en op de daken voor een hart die zich verveelt Oh het gezang van de regen! Het huilt zonder reden in dat hart dat doet walgen. Wat! geen verraad? Deze rouw is zonder reden. Het is goed het ergste verdriet niet te weten waarvoor Zonder liefde en zonder haat mijn hart heeft zoveel verdriet.
Koos Hagen
*In tranen is mijn hart*		In tranen is mijn hart In tranen is mijn hart als een stad in de regen Wat voor melancholie treft het diepst van mijn hart? Hoe zachtjes valt de regen op daken en op straat! Hart dat nooit harder slaat dan ’t ruisen van de regen! In tranen zonder reden walgt dit hart van zichzelf Niemand pleegt toch verraad? Dit treuren heeft geen reden. Het allergrootst verdriet is dat ik niet weet waarom zonder liefde en zonder haat mijn hart zo vol verdriet is.
JohnN
*Het is om niets dat ik treur*		Het is om níets dat ik treur Het is om níets dat ik treur Dan om de stad in de regen Wat doe ik toch tegen Dat gevoel zonder kleur ? Ach wat zoet geluid Op elk dak en de straat Als mijn hart treurig slaat Maakt die zang mij niets uit ! Ik treur zonder kleur Om verdriet zonder grond Een hart in verbond Met een klank in mineur Hard de straf voor mijn hart dat 't waaróm niet eens weet zonder haat, minneleed een onkenbare smart !
Anke Labrie
*Dat huilend hart van mij*		*Dat huilend hart van mij* Dat huilend hart van mij Lijkt op de stad bij regen Wat is toch deze tobberij Die binnendringt in mij? O zacht ruisen van de regen Op de straten en de daken! Een lamzalig hart een zegen, O dat zingen van de regen! Zomaar huilen zonder reden Dat hart van mij dat walgt ervan Wat! Nooit onder verraad geleden?.. Zo droefgeestig zonder reden. Wel de ergste pijn van binnen Het geen idee hebben waarom Noch haten, noch beminnen En toch zo’n pijn van binnen!
Louise
*Het huilt in mijn hart*		Het huilt in mijn hart Het huilt in mijn hart Zoals het regent in de stad Wat is dit dorstend verlangen Dat mijn hart diep ontroert ? O zacht geluid van de regen Op aarde en op de daken ! Voor een hart dat zich verveelt Oh het gezang van de regen ! Het huilt zonder reden In dit ontmoedigd hart Wat ? Zonder ontrouw ? Zonder reden is deze rouw 't Is erger dan de ergste last niet weten waarom zonder liefde en zonder haat mijn hart heeft zoveel smart !
Netraam
*Mijn hart weent*		mijn hart weent mijn hart weent als de regen in de stad vanwaar dit smachten dat mijn hart doordringt o, zachte ritme van de regen op straat en daken voor een verdrietig hart o, zachte regenlied het schreien zonder weten in mijn hart dat treurt wat is het, geen verraad ? dit redeloze rouwen ’t is wel de ergste straf de reden niet te weten geen liefde en geen haat mijn hart heeft zoveel smart
Alexandra van de Pol
*Het weent in heel mijn wezen*		Het weent in heel mijn wezen Het weent in heel mijn wezen Zoals de wolken wenen over land Welk is toch dit smachten, opgerezen Om zich heer te maken van mijn wezen? O zacht geweld van regen Op aard en ieders hoofd! Voor een hart zo lang verzwegen, O het lied van deze regen! Het weent en zonder zin In dit wezen zo misprezen Wat! Geen ontrouw stond aan het begin?… Dit treuren heeft geen enk'le zin. Het is voorwaar een groter lijden Van al wat zeker is te zijn beroofd Zonder liefde, zonder scheiden Weet mijn hart nóg wreder lijden!
Marc Tiefenthal
*Het weent in mijn hart*		Het weent in mijn hart Het weent in mijn hart zoals 't regent over de stad; Wat is dat lusteloze dat mijn hart doordringt? O zacht zingt de regen op grond en daken! Voor een hart vol verveling o de zang van regen! Het weent zonder reden in dit hart dat misselijk raakt. Wat! Geen verraad? Deze rouw is zonder reden. Het is toch je reinste kwaal niet te weten waarom zonder liefde zonder haat mijn hart zo'n pijn heeft!
Anneke Wasscher
*Het huilend hart*		Het huilend hart zoals het regent in de stad huilt troosteloos mijn hart lamlendigheid vol tranen stroomt over in mijn hart de regenzachte regelmaat op straten en op daken zingt monotoon een levenslied voor 't hart dat is verlaten gezang zwelt zonder reden aan waardoor het hart haast barst hoezo geen reden, als verraad dit hart zo diep veracht een straf een harteloze pijn niet wetend nog waarom zonder liefde of venijn mijn huilend hart zo lijdt
Lisette Waterschoot
*Alt*		Alt De stad is vol mijn hart is vol regen die in kamers en boezems binnen trekt. Het lekt alom tikt op de grond bonst op daken klaagt vervelend voort. Is er reden tot zoveel luid verdriet werd iemand verraden rouwt hij om verlies? O, straten beregend met liefde en haat O, in mij het hevig ontbreken.


Wat vond u hiervan? Is dit voor herhaling vatbaar? De Redactie van Hernehim Cultuur is nieuwsgierig naar uw commentaar!
© Hernehim Cultuur 2001-2011

^Hernehim

een cultuurpagina

HOME

De culturele pagina's worden onafhankelijk gepubliceerd en geredigeerd door John Zwart