Hernehim 
          
pagina vertalingen  
Hernehim
                   Boeiend om te bezoeken. 
                   Vrij en onafhankelijk. 
                   HC 2001-2011
Redactie:               John Zwart
Bijgestaan door:    Monica Boschman en Anke Labrie 

                   Projecten vertaalde pozie  

Laatst bijgewerkt: 01.04.2010 
 
Hernehim Cultuur stimuleert de aandacht voor pozie in andere talen.
In dit kader organiseren we regelmatig een project waarin dichters 
zich met elkaar kunnen meten in een vertalingsopdracht. 

Gemiddeld eens per halfjaar dagen we de lezers uit met een nieuw
gedicht van een zeer bekende dichter uit verschillende taalgebieden.  

         

HOME 
Nieuws  
Blog en proza 
Themapozie 
Vrije pozie   
Vertaalproject 
Proza  
Activiteiten 
Over schrijvers 
Contact     
Archief pagina's 1 voorafgaand jaar:  Nieuwsarchief 
Blogarchief 2010 dec-juli 
Blogarchief 2010 juni-jan
 Verslagen en recensies 
archief 2010 
archief 2009 
archief 2008 
   

 

Open Podium inzending vertalingen 
 
Derde vertaalproject van Hernehim Cultuur.
 
Nieuws - 1 april 2010 - De uiterste termijn voor inzending van uw (Rilke)
vertalingen is verstreken. Met de ontvangst van acht originele vertalingen is
het resultaat van het tweede project (Thomas) dicht benaderd. 
Elk der inzenders uiteraard weer hartelijk bedankt voor de geleverde prestatie.
Door langdurige problemen binnen de redactie moest helaas de reeks podia
van Hernehim in de Kargadoor te Utrecht na 15 november worden afgebroken.
Op dit moment is er nog geen concreet zicht op een hervatting in 2010. Hoewel
dit ons wel terdege bezighoudt schorten we de bespreking van het vertaalwerk
en de plaatsing ervan op deze pagina voorlopig nog even op. 
Blijf op de hoogte via onze nieuwspagina waar de publicaties en het komend
live podium - waarvoor weer een paar toonaangevende vertalers zullen worden
uitgenodigd - worden aangekondigd.
 
 
 
 
Derde vertaalproject van Hernehim Cultuur.
   
 

     Een project voor de tijd van lange winteravonden, 
     waarin het buiten stiller wordt en de geest naar binnen keert.  

Op de Hernehim Zondichtmiddag van 15 november 2009  
in de Kargadoor te Utrecht is voor de komende maanden 
een nieuw vertaalproject
geopend met het voordragen van 
het gedicht "Die Liebende" van de dichter Rainer Maria Rilke
uit zijn Parijse oeuvre :"Neue Gedichte" 

Hernehim Cultuur verwacht originele Nederlandse vertalingen
van dit liefdesgedicht van de dichters/bezoekers van deze site.  
Inzenden onder titel 'vertaalproject' als gewone pozie-inzending 
in een email. Niet als bijlage, uw vertaling in de mail plaatsen s.v.p.
Er is geen wedstrijd aan verbonden, wel bespreking en publicatie
in de lente van het nieuwe jaar.  

             Rainer Maria Rilke  

 

Die Liebende 

Ja ich sehne mich nach dir. Ich gleite 
mich verlierend selbst mir aus der Hand, 
ohne Hoffnung, dass ich Das bestreite, 
was zu mir kommt wie aus deiner Seite 
ernst und unbeirrt und unverwandt. 

... jene Zeiten: O wie war ich Eines, 
nichts was rief und nichts was mich verriet, 
meine Stille war wie eines Steines, 
ber den der Bach sein Murmeln zieht. 

Aber jetzt in diesen Frhlingswochen 
hat mich etwas langsam abgebrochen 
von dem unbewussten dunkeln Jahr. 

Etwas hat mein armes warmes Leben 
irgendeinem in die Hand gegeben, 
der nicht
wei was ich noch gestern war.

Aus: Neue Gedichte - Paris 1907. 

 
Wel, aan de slag dus maar weer... De Redactie van Hernehim Cultuur is nieuwsgierig naar uw inzending!
 
De presentatie van vertalingen in het programma van de Hernehim Zondichtmiddag op 23 augustus 2009. 

 

Do not go gentle into that good night 

Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.

Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.

Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.

Wild men who caught and sang the sun in flight,
And learn, too late, they grieved it on its way,
Do not go gentle into that good night.

Grave men, near death, who see with blinding sight
Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.

And you, my father, there on the sad height,
Curse, bless me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light.

 

 

 

   Dylan Thomas  

Cigarettes and whiskey... 

 
Tweede vertaalproject van Hernehim Cultuur op de tweede Zondichtmiddag, 23 augustus.

Het tweede vertaalproject was een bijzonder item in de Kargadoor.
Op 15 augustus hebben wij het tweede vertaalproject afgesloten 
Engels - Nederlands was het dit keer. Engels is de vreemde taal die ons
sinds de tweede wereldoorlog, waarin het Duits besmet raakte, het meest
vertrouwd is geworden. Te vertrouwd zouden we bijna zeggen getuige de 
onafgebroken stroom leenwoorden die zich in het Nederlands nestelden, 
een proces dat steeds maar doorgaat. . 
Het Frans is voor de meerderheid van ons die na 1960 zijn schoolopleiding
vervolgde een verwaarloosde taal geworden. Hier zijn onze Vlaamse taal-
genoten in het voordeel, hun meertalige land stelt zwaardere eisen aan het
talenpakket in het vervolgonderwijs. 
Paul Verlaine zou dus niet zo populair zijn bij de Nederlanders zo werd door
ons verondersteld. Er kwamen inderdaad drie Vlaamse inzendingen en n
van een dame van Frans-Nederlandse afkomst, die tweetalig werd opgevoed. 
Maar elf van de vijftien vertalingen waren door Nederlanders gemaakt, waar-
van n leraar Frans, dat weer wel!   

Maar nu, Engelstalig, daarop verwachtten we dus nog mr inzendingen
uit Nederland. Maar neen, negen waagden zich eraan, en n Vlaamse. 
Was Verlaine al niet eenvoudig, Dylan Thomas bleek razend moeilijk
zeker niet makkelijker. Wie het zich niet iets eenvoudiger maakte door af 
te wijken van het consequente rijmschema aba aba ... in het origineel zal
zich menig zweetdruppel van het voorhoofd hebben gewist. De herhaalde
bezwerende verzen in het gedicht: "do not go gentle into that good night" 
en "rage, rage against the dying of the light" leggen de aspirant vertaler 
ook nog een paar flinke keien op zijn pad. 
De redactie zou dus in de eerste plaats een pluim op de hoed willen zetten
van iedereen die zich niet liet afschrikken en nijver aan de slag ging. 
En een bijzonder compliment aan Anke Labrie (Amsterdam) die het dichtst
bij het origineel bleef zowel technisch als op inhoud. En bijzondere aandacht
voor de vertaling van Lisette Waterschoot (Temse - B) die de moed had om
niet naar de letter maar wel treffend in de geest van Dylan Thomas te schrijven
Deze beide inzendsters werden uitgenodigd op het podium te Utrecht. 
10 ingezonden vertalingen  

we publiceren weer in alfabetische volgorde van de namen

Cartouche 
JohnN (John Zwart)
Kthy de Jong 
Arie van der Krogt 
Anke Labrie 
Simon Mulder 
Netraam 
Anneke Wasscher 
Lisette Waterschoot 
Nina Werkman 

Cartouche 

 

Do not go gentle into that good night

 

Do not go gentle into that good night 

Stap nooit bedaard, gematigd in die goede nacht 
Oud hout moet branden, laaien aan het einde van de dag 
Raas, raas toch tegen deemsterval van licht, zo zacht. 

Al weten wijzen op het eind van zwart haar kracht 
hun woorden spleten in gebrek aan donderslag 
Stap nooit bedaard, gematigd in die goede nacht 

Goed volk, de laatste golf, n grote jammerklacht 
Hoe teer hun daden konden dansen onder groene vlag 
Raas, raas toch tegen deemsterval van licht, zo zacht 

Wild-mans-volk, zonbevangen zingend van haar pracht 
En t laat lerend, rouwend om zoveel aan tegenslag 
Raas, raas toch tegen deemsterval van licht, zo zacht 

Kraaivolk met de dood in zicht, de blinde almacht 
En lichtzin in zijn ogen, vlammen van een hard gelag 
Raas, raas toch tegen deemsterval van licht, zo zacht 

En gij, mijn vader, daar hoogdroef in buitenwacht 
Toe, vervloek, drenk me in uw tranenvloed tot elk bedrag 
Stap nooit bedaard, met mate, in die goede nacht 
Raas, raas toch tegen deemstering van al het zacht 

 

JohnN (John Zwart) 

 

Ga niet als 't makke schaap wanneer je gaat 

 

Ga niet als 't makke schaap wanneer je gaat 

Ga niet als 't makke schaap wanneer je gaat, 
Oud maar nog vlammend als de dag ten einde draalt, 
Opstandig zul je zijn wanneer het licht vergaat. 

Al weet de wijze hoe al uit eindigheid bestaat, 
Zolang de bliksem van zijn woorden heeft gefaald 
Zal hij niet als t makke schaap gaan als hij gaat. 

Goed mens, de laatste golf die uitrolt, en je daad 
mag wel geblonken van vonken in het licht, 
Opstandig zul je zijn wanneer het licht vergaat. 

De wilden die de zon bezongen in haar staat 
van oneind'ge vlucht, leerden te laat leven ging te licht. 
Ga niet als t makke schaap wanneer je gaat. 

O ernst'ge dichtbij dood, ook als 't zicht je dra verlaat, 
als meteoren branden blinde ogen nog 'n laatst bericht, 
Opstandig zul je zijn wanneer het licht vergaat. 

En jij, mijn vader, die op je trieste hoogte staat, 
Vloek en zegen mij in felle tranen dat je niet zwicht, 
Ga niet als t makke schaap wanneer je gaat. 
Opstandig zul je zijn wanneer het licht vergaat. 

 

Kthy de Jong 

 

Vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant 

 

Vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant 

Vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant 
vernietig voorbijgaande jaren vlak voor je laatste dag en schreeuw 
Vecht, vecht tegen de leegte van sterven houdt stand. 

Zelfs als je zou weten dat wijze mensen staan aan de duistere rand 
van hun leven, hun woorden geen lichtende voorbeelden geven 
Vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant. 

Ook het goede in mensen bewogen dichtbij, verwant 
aan hun breekbare daden zij huilen zijn niet herkend 
Vecht, vecht tegen de leegte van sterven houdt stand. 

Voel de onbezonnenheid van mensen die zorgeloos zijn beland 
op een weg van te late spijt zij zongen en namen de schijn van de zon 
Vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant. 

En zie de ernst van mensen blind dicht bij de dood wie ziet in het zand 
van hun doodlopende sporen een vlammende vreugde gedoofd? 
Vecht, vecht tegen de leegte van sterven houdt stand. 

En jij mijn beminde op een bedroevende hoogte neem dan mijn hand 
vervloek of zegen mij met intense tranen, ik smeek 
vertrek niet zomaar naar die gehoorzame andere kant. 
Vecht, vecht tegen de leegte van sterven houdt stand. 

 

Arie van der Krogt  

 

Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht 

 

Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht 

Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht, 
Licht op en vlam wanneer je ouder wordt; 
Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag. 

De wijze, voor wie straks het duister wacht, 
Omdat geen licht meer bliksemt uit zijn woord, 
Verdwijnt niet zomaar in de zoete nacht. 

De goede man, die aanspoelt en die dacht: 
Hier in de baai dansen mijn deugden voort, 
Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag. 

De wilde, die met zang de zon aanbad, 
En te laat zag, dat dat zijn baan verstoort, 
Verdwijnt niet zomaar in de zoete nacht. 

De dappere, haast dood, die blind nog zag 
Met ogen stralend als een meteoor, 
Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag. 

En u, mijn vader, door mij zo geacht, 
Vloek, zegen mij met tranen, maar vecht door. 
Verdwijn niet zomaar in de zoete nacht. 
Vecht, vecht, omdat het licht niet sterven mag. 

 

Anke Labrie 

 

Ga niet zachtmoedig in die goede nacht

 

Ga niet zachtmoedig in die goede nacht 

Ga niet zachtmoedig in die goede nacht, 
Vlam ouderdom, vecht tegen de natuur; 
Raas, raas tegen het dovend licht met kracht. 

Een wijs man die het donker passend acht, 
Het licht der rede faalt in t laatste uur, 
Gaat niet zachtmoedig in die goede nacht. 

Een goed man die pas tegen t eind bedacht, 
Wat licht had kunnen doen, raakt overstuur, 
Raast, raast tegen het dovend licht met kracht. 

Een woest man die als buit wat zon meebracht, 
Betaalt zijn dichterlijke vlucht ook duur. 
Gaat niet zachtmoedig in die goede nacht. 

Een ernstig man, verblind, ziet onverwacht, 
hoe vrolijk blikken konden zijn, hoe puur. 
Raast, raast, tegen het dovend licht met kracht. 

En u, mijn vader, stervend, smeek ik zacht, 
Vloek, zegen, mij met tranen heet als vuur. 
Ga niet zachtmoedig in die goede nacht. 
Raas, raas tegen het dovend licht met kracht. 

 

Simon Mulder 

 

Ga niet gewillig in die goede nacht 

 

Ga niet gewillig in die goede nacht 

Ga niet gewillig in die goede nacht 
Wie oud en aan het eind is: brand en woed! 
Raas, raas tegen het sterven van het licht 

Hoewel de wijze aan t eind het donker goed 
Weet, sloeg zijn woord geen vonk, dus hij 
Gaat niet gewillig in die goede nacht 

De goede, bij de laatste golf, weent hoe blij 
Zijn tere daden hadden kunnen dansen, 
Raast, raast tegen het sterven van het licht 

De wilde zong, ving de zon in haar vlucht, 
Leerde te laat dat hij haar vliedend kwetste, 
Gaat niet gewillig in die goede nacht 

De ernstige ziet met blind wordend zicht 
Dat blinde ogen hadden kunnen vlammen, 
Raast, raast tegen het sterven van het licht 

En gij, mijn vader, op de droeve hoogte 
Zegen of vloek me met uw woest betraand gezicht 
Ga niet gewillig in die goede nacht 
Raas, raas tegen het sterven van het licht 

 

Netraam 

 

Word niet zijn vriend 

 

word niet zijn vriend 

word niet zijn vriend, al is de nacht ook goed 
het past de ouderdom te razen, aan het einde van de dag 
te toornen tegen t sterven van het licht 

hoewel tenslotte wijzen weten dat het duister goed is 
zodat zij niet meer bliksemen met woorden 
worden zij niet bevriend met goede nacht 

en goeden, bij het vallen van de nacht verrukt, hoe klaar 
met kwetsbaar lijf zij dansten in het groen 
ze toornen tegen t sterven van het licht 

waar oude volken zon bejubelden en vingen in zijn loop 
te laat beseften dat zij hem miskenden 
zij werden niet bevriend met goede nacht 

sombere mensen, uitgeleefd, de blik verduisterd 
met blinde ogen, schitterend als meteoren, opgewekt 
toornen zij tegen t sterven van het licht 

ook gij, mijn vader, eenzaam hoog gezeten 
vervloek of zegen mij met wilde tranenvloed 
ik bid, sluit geen verbond met goede nacht 
toorn, toorn, tegen het sterven van het licht 

 

Anneke Wasscher 

 

Ga niet zachtmoedig in die goede nacht 

 

Ga niet zachtmoedig in die goede nacht 

Ga niet zachtmoedig in die goede nacht 
Bejaarden moeten branden, brullen aan het eind der dag 
Raas, raas wanneer het licht verliest zijn kracht 

De wijzen weten wel dat duisternis tenslotte wacht 
Omdat hun woord geen vonk van klaarheid zag 
Gaan zij nog niet zachtmoedig in die goede nacht 

De goeden jammeren met laatste adem over pracht 
Hoe frle daden hadden kunnen dansen op een lentedag 
Zij razen, razen als het licht verliest zijn kracht 

De wilden vingen zon in vlucht, bezongen haar uit alle macht 
Te laat beseften zij dat deze levenswijze pijn voorzag 
Toch gaan zij niet zachtmoedig in die goede nacht 

De ernstigen, de dood nabij, hun tanend zicht bedacht 
Dat zelfs een blinde blij kan stralen op een sterrendag 
Zij razen, razen als het licht verliest zijn kracht 

En gij mijn vader, triest op top waar pad U bracht 
Ik smeek: vervloek en zegen mij met woest beklag 
Ga niet zachtmoedig in die goede nacht 
Raas, raas wanneer het licht verliest zijn kracht 

 

Lisette Waterschoot  

 

Vader 

 

Vader 

Begeef je niet gelaten in de laatste slaap 
Laat de vuren, vuren blijven, het laaien, laaien 

terwijl je grijs het tanen van het licht vervloekt 
de zwarte kant in lichte dagen 
de duidelijke woorden van onbegrepen wijzen. 
Begeef je niet gelaten in de laatste slaap. 

Wieg koppig in de goede witte golf 
die teder danst in groene baaien 
ontken het verkleuren van het licht. 

Vang, vervang de zon in wilde zangen 
laat ze even moedig los, sterf 
in meteoren die verblinden 
in vervoering om hun kortstondig licht. 

Ik smeek je, vader, in je trieste weten 
verketter me met tranen en gevloek  
maar begeef je niet gelaten in de laatste slaap  
bezweer het doven van het licht.  

 

Nina Werkman 

 

Ga niet te willig in die goede nacht 

 

Ga niet te willig in die goede nacht 

Ga niet te willig in die goede nacht, 
de oude dag moet laaien en weerstaan; 
raas, raas tegen het sterven van het licht. 

De wijze die aan t eind voor t donker zwicht, 
omdat zijn woord geen donderslag kon slaan, 
gaat niet te willig in die goede nacht. 

De goede die zijn broze daden dacht 
te dansen bij het schijnsel van de maan, 
raast, raast tegen het sterven van het licht. 

De woesteling, zingend van de zonneschicht, 
die te laat treurt dat het al is gedaan, 
gaat niet te willig in die goede nacht. 

De sombere, dood en blind bijna, die lacht 
met ogen als de sterren in hun baan, 
raast, raast tegen het sterven van het licht. 

En jij, mijn vader, in je droeve pracht, 
vloek mij, zegen mij met je trotse traan. 
Ga niet te willig in die goede nacht, 
raas, raas tegen het sterven van het licht.  

 

 

Wat vond u hiervan? Is dit voor herhaling vatbaar? De Redactie van Hernehim Cultuur is nieuwsgierig naar uw commentaar!

 
Een nieuw vertaalproject van Hernehim Cultuur -  1 mei 2009  Redactie HC - geplaatst 2 mei 2009 
   
Tijdens de regenachtige late herfst van 2008 kwam bij de redactie het
idee op om het ultieme regengedicht - van Verlaine, in originele Franse
versie - als een vertaalproject aan onze dichters-lezers voor te leggen. 
Een 'uitdaging', zo noemt men alles tegenwoordig modieus, jammer dat
daardoor dit woord zo afgesleten is. 
Hoe dan ook, een flink aantal van de HC dichters pakten het op, en 
serieuzer dan we hadden durven hopen. 
Genoeg reden om het nog eens te doen. Na een half jaar willen we 
de dichters met vertaaltalent uitdagen om het gedicht 
'Do not go gentle into that good night' 
van de Britse dichter Dylan Thomas (Swansea, Wales) te vertalen. 
Drie maanden heeft u de tijd om in te zenden. In ons podium van 23 aug.
in Utrecht willen we een aantal van de vertalers uitnodigen om voor de
microfoon het resultaat voor te dragen. De inzending sluit op 15 augustus
 
Een project voor de tijd van lange lichte avonden tot de nacht valt  -  Dylan Thomas in hedendaags Nederlands. 
 
 
De Hernehim Cultuurredactie heeft in november 2008 de lezers opgeroepen een vertaling te maken
van het bekende klassieke gedicht "Il pleure dans mon coeur" van de Franse dichter Paul Verlaine.
                           Het originele gedicht
   

Il pleure dans mon coeur     (Ariette III)

Il pleure dans mon coeur
Comme il pleut sur la ville ;
Quelle est cette langueur
Qui pntre mon coeur ?

bruit doux de la pluie
Par terre et sur les toits !
Pour un coeur qui s'ennuie,
le chant de la pluie !

Il pleure sans raison
Dans ce coeur qui s'coeure.
Quoi ! nulle trahison ?...
Ce deuil est sans raison.

C'est bien la pire peine
De ne savoir pourquoi
Sans amour et sans haine
Mon coeur a tant de peine !

 

Paul Verlaine (1844-1896)

Titel: "Parapluutje voor Verlaine"
Installatie door Anke Labrie - november 2008

 
                                                                          Van de Redactie 

        'Il pleure dans mon coeur' 

We publiceren in alfabetische volgorde: 

Anne Borsboom Het huilt in mijn hart 
Vera De Brauwer Mijn hart wordt getart 
Cartouche Waterkou vervult mijn hart 
Everdina Eilander Mijn hart huilt 
Jako Fennek* Het huilt in mijn hart 
Mia Gast Het huilt in mijn hart 
Koos Hagen In tranen is mijn hart 
JohnN Het is om niets dat ik treur 
Anke Labrie Dat huilend hart van mij 
Louise Het huilt in mijn hart 
Netraam Mijn hart weent 
Alexandra vd Pol Het weent in heel mijn wezen
Marc Tiefenthal Het weent in mijn hart 
Anneke Wasscher Het huilend hart 
Lisette Waterschoot Alt 

Alle deelnemers hartelijk bedankt 
voor hun gewaardeerde werk. 
Iedereen mooie feestdagen gewenst 
en een goed 2009 ! 

We hadden onze verwachtingen vooraf niet te hoog gespannen, een zestal..., nou misschien acht? vakkundige vertalingen of goede eigen interpretaties, drmee waren we al blij geweest. Het werden er dertien ! en natuurlijk konden een paar redactieleden niet nalaten ook mee te doen. In totaal kunnen we staks  vijftien Nederlandse Verlaine's publiceren ! 
Het is heel interessant om de verschillende benaderingen van de opdracht naast elkaar te zien. Er zijn mensen, die zichzelf heel conscintieus hebben opgelegd om grammaticaal een zeer correcte vertaling te schrijven. De Franse taal is in het Nederlandse voortgezet onderwijs bij de jongere generaties nogal verwaarloosd, hier zijn onze Vlaamse mededichters in het voordeel, een tweetalig land heeft niet alleen nadelen, maar k zo zijn voordelen! 
Het is dus niet verwonderlijk dat het vooral de oudere garde is, die dit vertaalwerk erg serieus opgenomen heeft. 
Het rijmschema in alle kwatrijnen a-b-a-a is een stevig struikelblok voor vertalers. Slechts een klein deel van alle slaagde erin dit klaar te spelen, "chapeau" hiervoor. Hiermee is echter niets ten nadele gezegd van hen die het rijm gelaten hebben voor wat het was, of een ander schema zochten n vonden voor hun vertaling. 
Het ritme van de regen (excuus voor het 'Rob de Nijseffect' in deze zin) klinkt ook in het gedicht dr. De meeste vertalers deden hun best hun jamben met die van Verlaine in de pas te houden. Ook is het een gedicht waarin herhalende klanken een sterke rol spelen. Ook dt hebben vele inzenders goed meegenomen in hun werk. Gelukkig geen halsbrekende toeren om per se dezelfde klank binnen het originele rijmschema te persen, hetgeen ongetwijfeld tot storend dwangrijm zou hebben geleid.
Vooral de korte "a" klank werd hier meestal aangewend. Begrijpelijk alternatief, want de "eu" klank maakt in een Nederlandse versie weinig kans.
Dan is er een kleine groep inzenders, die zich vooral door de sfeer en het gevoel van het gedicht hebben laten leiden. Hetgeen resulteerde in een vrijere benadering. Soms nog met veel herkenbare woordkeus van de Franse dichter, soms k een geheel eigen hrtaling en alles daar tussenin. 

Elk gedicht stuk voor stuk zeer de moeite waard om rustig te lezen terwijl buiten de regen valt....

 
15 ingezonden vertalingen  
   
   Anne Borsboom   
   Het huilt in mijn hart   

Het huilt in mijn hart 

Het huilt in mijn hart 
Als de regen op de stad 
Welk een tobbende smart 
Verkrampt zich in dit hart? 

Oh zoete schreeuw van regen 
In de aarde en op huizenhoog! 
Voor een verveeld hart een zegen, 
Oh lied van de regen! 

Het regent zonder reden 
In dit hart van steen, 
Wat! geen verleden? 
Laat deze rouw zonder reden. 

Hoe intens dit diepe leed 
zonder te vragen waarom 
Los van liefde, los van weet 
Mijn hart zo beloond met leed! 

 

   Vera De Brauwer   
   Mijn hart wordt getart   

Mijn hart wordt getart  

Mijn hart wordt getart 
als de stad door de regen. 
Wat is dit voor smart 
die mijn hart binnendringt? 

Zacht de regen die zingt 
op de grond en de daken! 
Zacht dit lied, het weerklinkt 
in het sombere hart! 

Druppels leed zonder reden, 
mij trof geen verraad, 
zijn dit hart in gegleden 
dat baadt in de rouw. 

Het pijnlijkste kwaad 
is geen reden te weten. 
Zonder liefde of haat, 
toch een hart zo vol smart! 

 

   Cartouche   
   Waterkou vervult mijn hart   

Waterkou vervult mijn hart 

Waterkou stroomt in mijn hart 
Zoals druilweer rond een stad 
Vanwaar toch dit gesmacht 
Diep dringend in mijn hart? 

Oh, zacht gedrang van regen 
Op grond en hanenbalken! 
Voor een hart zo lam en leeg 
Oh, ritme van de regen! 

Dat druipt maar zonder reden 
Dit hart vol walging binnen 
Wat! ontrouw nooit beleden? 
Deze rouw heeft geen reden 

Dan veeleer de puurste pijn 
Van het waarom niet weten 
Zonder haat of liefde zijn 
Hoe schreeuwt mijn hart van pijn!  

 

   Everdina Eilander   
   Mijn hart huilt  

 

Mijn hart huilt 

Oh huilend hart 
Zoals het giet in de stad 
Wat is dit voor een kwelling 
Die priemt in mijn hart? 

Oh zacht geluid van de regen 
Op de daken en op de wegen 
Voor 'n hart dat zich verveelt 
Oh het lied van de regen! 

Het regent zonder reden 
In het hart dat van zich walgt 
Wat?! Geen verraad? 
Deze rouw is zonder reden. 

't Is echt de slechtste straf 
Om niet te weten waarom 
Zo zonder liefde en zonder haat 
Ik zoveel pijn voel in mijn hart 

 

   Jako Fennek - mmv Loes Essen    
   Het huilt in mijn hart   

Het huilt in mijn hart  

Het huilt in mijn hart 
Zoals het druilt op de stad; 
Wat is het dat me tart 
Dat sluipt naar mijn hart? 

O zoet geruis van regen 
Op straat en op daken! 
Voor een hart zo verlegen, 
O het lied van de regen! 

Het huilt zonder reden 
In dit smartvolle hart. 
Wat! Verraad vermeden?... 
Dit verdriet is zonder reden. 

Het is mijn diepste lijden 
Niet te weten waarom 
Zonder haat of liefde beide 
Mijn hart toch zo moet lijden! 

 

   Mia Gast   
   Het huilt in mijn hart   

Het huilt in mijn hart 

Het huilt in mijn hart 
zoals het regent in de stad; 
Wat is deze loomheid 
die mijn hart ontroert? 

Oh zacht geluid van de regen 
op de grond en op de daken 
voor een hart die zich verveelt 
Oh het gezang van de regen! 

Het huilt zonder reden 
in dat hart dat doet walgen. 
Wat! geen verraad? 
Deze rouw is zonder reden. 

Het is goed het ergste verdriet 
niet te weten waarvoor 
Zonder liefde en zonder haat 
mijn hart heeft zoveel verdriet. 

 

   Koos Hagen   
   In tranen is mijn hart   

In tranen is mijn hart 

In tranen is mijn hart 
als een stad in de regen 
Wat voor melancholie 
treft het diepst van mijn hart? 

Hoe zachtjes valt de regen 
op daken en op straat! 
Hart dat nooit harder slaat 
dan t ruisen van de regen! 

In tranen zonder reden 
walgt dit hart van zichzelf 
Niemand pleegt toch verraad? 
Dit treuren heeft geen reden. 

Het allergrootst verdriet is 
dat ik niet weet waarom 
zonder liefde en zonder haat 
mijn hart zo vol verdriet is. 

 

   JohnN   
   Het is om niets dat ik treur    

Het is om nets dat ik treur 

Het is om nets dat ik treur 
Dan om de stad in de regen 
Wat doe ik toch tegen 
Dat gevoel zonder kleur ? 

Ach wat zoet geluid 
Op elk dak en de straat 
Als mijn hart treurig slaat 
Maakt die zang mij niets uit ! 

Ik treur zonder kleur 
Om verdriet zonder grond 
Een hart in verbond 
Met een klank in mineur 

Hard de straf voor mijn hart 
dat 't waarm niet eens weet 
zonder haat, minneleed 
een onkenbare smart ! 

 

   Anke Labrie   
   Dat huilend hart van mij   

Dat huilend hart van mij 

Dat huilend hart van mij 
Lijkt op de stad bij regen 
Wat is toch deze tobberij 
Die binnendringt in mij? 

O zacht ruisen van de regen 
Op de straten en de daken! 
Een lamzalig hart een zegen, 
O dat zingen van de regen! 

Zomaar huilen zonder reden 
Dat hart van mij dat walgt ervan 
Wat! Nooit onder verraad geleden?.. 
Zo droefgeestig zonder reden. 

Wel de ergste pijn van binnen 
Het geen idee hebben waarom 
Noch haten, noch beminnen 
En toch zon pijn van binnen! 

 

   Louise   
   Het huilt in mijn hart   

Het huilt in mijn hart 

Het huilt in mijn hart 
Zoals het regent in de stad 
Wat is dit dorstend verlangen 
Dat mijn hart diep ontroert ? 

O zacht geluid van de regen 
Op aarde en op de daken ! 
Voor een hart dat zich verveelt 
Oh het gezang van de regen ! 

Het huilt zonder reden 
In dit ontmoedigd hart 
Wat ? Zonder ontrouw ? 
Zonder reden is deze rouw 

't Is erger dan de ergste last 
niet weten waarom 
zonder liefde en zonder haat 
mijn hart heeft zoveel smart ! 

 

   Netraam   
   Mijn hart weent    

mijn hart weent 

mijn hart weent 
als de regen in de stad 
vanwaar dit smachten 
dat mijn hart doordringt 

o, zachte ritme van de regen 
op straat en daken 
voor een verdrietig hart 
o, zachte regenlied 

het schreien zonder weten 
in mijn hart dat treurt 
wat is het, geen verraad ? 
dit redeloze rouwen 

t is wel de ergste straf 
de reden niet te weten 
geen liefde en geen haat 
mijn hart heeft zoveel smart 

 

   Alexandra van de Pol   
   Het weent in heel mijn wezen   

Het weent in heel mijn wezen  

Het weent in heel mijn wezen 
Zoals de wolken wenen over land 
Welk is toch dit smachten, opgerezen 
Om zich heer te maken van mijn wezen? 

O zacht geweld van regen 
Op aard en ieders hoofd! 
Voor een hart zo lang verzwegen, 
O het lied van deze regen! 

Het weent en zonder zin 
In dit wezen zo misprezen 
Wat! Geen ontrouw stond aan het begin? 
Dit treuren heeft geen enk'le zin. 

Het is voorwaar een groter lijden 
Van al wat zeker is te zijn beroofd 
Zonder liefde, zonder scheiden 
Weet mijn hart ng wreder lijden! 

 

   Marc Tiefenthal   
   Het weent in mijn hart   

Het weent in mijn hart

Het weent in mijn hart
zoals 't regent over de stad;
Wat is dat lusteloze
dat mijn hart doordringt?

O zacht zingt de regen
op grond en daken!
Voor een hart vol verveling
o de zang van regen!

Het weent zonder reden
in dit hart dat misselijk raakt.
Wat! Geen verraad?
Deze rouw is zonder reden.

Het is toch je reinste kwaal
niet te weten waarom
zonder liefde zonder haat
mijn hart zo'n pijn heeft! 

 

  Anneke Wasscher   
     Het huilend hart   

Het huilend hart 

zoals het regent in de stad 
huilt troosteloos mijn hart 
lamlendigheid vol tranen 
stroomt over in mijn hart 

de regenzachte regelmaat 
op straten en op daken 
zingt monotoon een levenslied 
voor 't hart dat is verlaten 

gezang zwelt zonder reden aan 
waardoor het hart haast barst 
hoezo geen reden, als verraad 
dit hart zo diep veracht 

een straf een harteloze pijn 
niet wetend nog waarom 
zonder liefde of venijn 
mijn huilend hart zo lijdt 

 

   Lisette Waterschoot   
   Alt    

Alt 

De stad is vol 
mijn hart is vol 
regen die in kamers 
en boezems binnen trekt. 

Het lekt alom 
tikt op de grond 
bonst op daken 
klaagt vervelend voort. 

Is er reden 
tot zoveel luid verdriet 
werd iemand verraden 
rouwt hij om verlies? 

O, straten beregend 
met liefde en haat 
O, in mij 
het hevig ontbreken. 

 

 

   
   

Wat vond u hiervan? Is dit voor herhaling vatbaar? De Redactie van Hernehim Cultuur is nieuwsgierig naar uw commentaar!

  Hernehim Cultuur 2001-2011

Hernehim      

een cultuurpagina 

HOME 

 


De culturele pagina's worden onafhankelijk gepubliceerd en geredigeerd door John Zwart