Hernehim Cultuurpagina's
Pagina Poëzie - Intro Thema
Bijgewerkt: 5 november 2009 

Het actuele thema: 'vogelvrij' 
De vervanging van deze pagina 
geschiedt op of na 1 december 2009 

  

 Nieuws - Recensies archief
Introductie < themapoëzie > Gasten
Open podium < nieuwe gedichten en blog 
Redactie en Gasten < verhalen, columns
Open podium < verhalen, columns
 Literaire rubriek, actuele verslagen - Auteurs  

Thema van de maand
NOVEMBER  2009 

'vogelvrij' 
© Copyright: Alle rechten voorbehouden. Illustratie:  De bedreigde zwaan (1652 ). Olieverf op doek: Jan Asselijn.  Expositie: Rijksmuseum, Amsterdam.
Gedichten: eigendom auteurs/uitgevers. Vermenigvuldiging op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande toestemming van auteur/uitgever bij wet verboden.

 

 thema - 'vogelvrij'   
   

Duif in huis 

Ik staar naar haar, zij kijkt met een oog terug 
Wij zijn verbaasd elkaar te treffen in de keuken 
Wild slaat ze met haar vleugels en zoekt een uitweg, 

door 't glas - pannen vallen uit het rek. Ik durf 
haar niet te pakken, zet het raam verder open 
en probeer doof te zijn voor haar angst. 

Ik vlucht en zie haar door de kier van de deur 
rustig op het aanrecht zitten: haar vrijheid 
is niet door het raam, maar domweg zonder mij. 

 

Ted van Lieshout  
Uit: "Van Als & Och".  
Uitgever Leopold cop Amsterdam, 1995. 

 

  
   

de moeder het water 

Ik ging naar moeder om haar terug te zien. 
Ik zag een vreemde vrouw. Haar blik was wijd en 
leeg, als keek zij naar de verre overzijde 
van een water, niet van mij. Ik dacht: misschien 

- toen ik daar stond op het gazon, pilsje gedronken 
in de kantine van het verpleegtehuis, de tijd 
ging langzaam in die godvergeten eenzaamheid - 
misschien zou 't goed zijn als nu Psalmen klonken. 

Het was mijn moeder, het lijfje daar roer- 
loos stond in 't gras, alleen haar dunne haren 
bewogen nog een beetje in de wind, als voer 

zij over stille waatren naar een oneindig daar en 
later, haar God. Er is geen God maar ik bezwoer 
Hem Zijn belofte na te komen, haar te bewaren. 

 

Rutger Kopland  
Uit: "Tot het ons loslaat" 
Uitg.: Van Oorschot - Amsterdam - 1997 

 

 
   

Die kind wat doodgeskiet is deur soldate by Nyanga 

Die kind is nie dood nie 
die kind lig sy vuiste teen sy moeder 
wat Afrika skreeu     skreeu die geur 
van vryheid en heide 
in die lokasies van die omsingelde hart 

Die kind lig sy vuiste teen sy vader 
in die optog van die generasies 
wat Afrika skreeu   skreeu die geur 
van geregtigheid en bloed 
in die strate van sy gewapende trots  

Die kind is nie dood nie 
nòg by Langa nòg by Nyanga 
nòg by Orlando nòg by Sharpeville 
nòg by die polisiestasie in Philippi 
waar hy lê met 'n koeël deur sy kop 

Die kind is die skaduwee van die soldate 
op wag met gewere sarasene en knuppels 
die kind is teenwoordig by alle vergaderings en wetgewings 
die kind loer deur die vensters van huise en in die harte van moeders 
die kind wat net wou speel in die son by Nyanga als orals 
die kind wat 'n man geword het trek deur die ganse Afrika 
die kind wat 'n reus geword het reis deur die hele wêreld 

Sonder 'n pas 

 

Ingrid Jonker 
Uit: "Rook en oker" 
Kaapstad 1963.
Uit: "Ek herhaal jou" Biografische verzamelbundel 
Uitgave Podium, Amsterdam 2000 

 

 
   

Lichaam, mijn lichaam 

Lichaam, mijn lichaam, hoeveel handen 
van hoeveel vreemden kreeg je op je af? 

Ooit was de dood een klamme kappershand. 
Toen kwam de vrieskou van een stethoscoop. 

Weer later brak je in een tandartsstoel 
of zat een valse leerkracht aan je hoofd. 

En dan die metro's met dat drukke vlees, 
dat restvolk dat als vissen langs je gleed 

in winkels, liften, stegen en coupés, 
lichaam, mijn lichaam, denk toch aan de geur 

van eerste kamers en verliefde lakens, 
de lente die het in ons werd. Want wij 

zijn bang. En angst duurt soms een lichaam lang. 
Straks lig ik daar en wordt mijn haar gekamd. 

 

Menno Wigman 
Uit: "De droefenis van copyrettes" Keuze uit eigen werk 
Uitg.: Prometheus Amsterdam - 2009 

 

 
   

de vliegmachine 

De aarde spant zich om hem uit te stooten, 
den roekelooze, die haar greep ontsprong 
en zich naar hare rondste toppen wrong, 
waar 't wonder hem der luchten wordt ontsloten - 

Want vorsching loert in zijn gedoken sprong 
en heerschen ligt in zijnen wil besloten; 
hij proeft de kansen om zich af te stooten 
aan harde lucht, waardoor zijn schroefslag zong. 

Reeds houden vleugels voeling met den trans 
en, ongeschonden heerscher in de ruimte 
drijft hij, een glimlach van onkwetsbaarheid - 

Bewegend evenwicht in eindeloosheid, 
metalen rustkern in gespleten ruimte, 
gebeiteld menschmerk aan gespannen trans!  

 

H.Marsman  
Uit: "Achter de vuurlijn van de horizon"  
Uitgave verzamelde gedichten tot 1942 Querido Amsterdam - 1990 

 

 
   

Even in de hemel 

Het was een late namiddag 
Ik was niet gestorven, maar ik zag 
toch even de hemel 
vol planken vol drommen 
blauwe kopjes, blauwe kommen, 
en veel blauwe vazen. 

Ik vroeg of dat urnen waren. 
De vraag scheen hem te verbazen. 

Ik vroeg of hier plaats was voor mij. 
O ja zei hij, en keek geloof ik naar mij, 
voor u komt wel een plaatsje vrij 
al bestaat hier geen sterven. 

En voort waadden wij twee 
of soms drieën 
tot onze knieën door een zee 
van blauwe scherven 

 

Leo Vroman 
Uit: "Nee, nog niet dood" 
Uitg.: Querido, Amsterdam - 2008 

 

 
   
  weer terug naar het actuele thema? dat kan   klik hier  

Home Hernehim Cultuurpagina's  

 


De culturele pagina's worden onafhankelijk geredigeerd en mede mogelijk gemaakt door Hernehim Beheer bv