Alles van waarde is weerloos Lucebert.

Informatie Doelstellingen en antwoorden op       veel gestelde vragen  Ganzen  Kraaiachtigen  Libellen  Mussen  Sijsjes  Natuurbeleving  Terug naar de Introductiepagina  Link naar Cultuurpagina

HERNEHIM NATUUR - Integraal overgenomen artikel Staatscourant  

"
Minister en vissers mogen hun borst natmaken voor Habitat-uitspraak.

Een stevig juridisch advies heeft het licht gezien, wellicht met vergaande gevolgen. De Nederlandse Raad van State heeft het Europese Hof van Justitie om een prejudiciële beslissing verzocht over de uitleg van de Habitatrichtlijn. Het geschil gaat over de vergunningen voor de mechanische visserij op kokkels. Onlangs heeft de Advocaat-Generaal (verder aangeduid met 'A-G') duidelijk gemaakt dat zulke activiteiten heel strak langs de strenge lat van de Habitatsrichtlijn moeten worden gelegd.
De A-G adviseert het Europese Hof. Hij geeft een juridisch oordeel over het wettelijke kader, in dit geval over artikel , lid 1 en 2 Habitatrichtlijn. Bindend is wat het Hof zal zeggen.
De opvatting van een A-G is doorgaans een belangrijke indicatie voor de richting van denken. Alleen al om die reden is het goed de overwegingen van de A-G op het onderdeel 'voorzorgsbeginsel' kort te bezien, want dit beginsel zou wel eens een beslissende rol kunnen spelen bij ten eerste de uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State inzake de vergunningverlening voor mechanische kokkelvisserij, en ten tweede bij andere vergunningsaanvragen voor activiteiten die strijdig kunnen zijn met dit beginsel (onder andere in de Waddenzee).
Wat zegt het voorzorgsbeginsel? De vergunningverlenende autoriteit moet een gemotiveerd oordeel geven of het betrokken gebied wordt geschaad. Er moet een 'passende beoordeling' zijn, die voorafgaat aan toestemming voor een plan of  project. De mogelijke schadelijke gevolgen moeten worden getoetst aan de instandhoudingdoelstellingen. Met andere woorden: neem geen beslissingen waar je later spijt van krijgt; zorg goed voor hetgeen aan je beheer is toevertrouwd.

Wegen is moeilijk.

Met zo'n abstracte uitleg van het voorzorgsbeginsel kan iedereen leven. Elke bevoegde autoriteit wil immers zo goed mogelijk zorgen voor het land en water waarvoor hij bestuurlijk verantwoordelijkheid draagt. Het wordt altijd veel moeilijker wanneer – bijvoorbeeld bij een vergunningaanvraag – een weging moet plaatsvinden van een reeks – soms tegenstrijdige – belangen die op zich allemaal relevant zijn.
Dan hebben de overheden als bevoegd gezag kaders nodig op grond waarvan ze een gewogen beslissing kunnen nemen. Zoals in dit concrete geval: gaan de economische belangen van de kokkelvissers boven de belangen die onder meer te maken hebben met de veerkracht van de Waddenzee?
De Habitatrichtlijn bevat regels waarvan de juridische uitleg blijkbaar nog niet eenduidig is. Artikel 6 van de richtlijn wil garanderen dat de natuurlijke rijkdom in zogenoemde 'Natura-2000 gebieden' in stand blijft. Dat kan door actief handelen. Dat kan ook door te voorkomen dat verslechteringen of storende factoren met een significant effect optreden. Negatieve (onomkeerbare) gevolgen voor het ecosysteem zijn uit den boze.
De A-G geeft haarscherp aan hoe een passende beoordeling van mogelijk schadelijke effecten eruit moet zien. Hij noemt drie criteria:

1. de beoordeling moet aan het plan of project voorafgaan.

2. de cumulatieve effecten moeten gewogen worden.

3. alle schadelijke gevolgen voor de instandhoudingdoelstellingen moeten gedocumenteerd worden.

Bevoegde instanties mogen alléén toestemming voor een plan of project verlenen wanneer ze, na weging van alle relevante informatie, zeker zijn dat het betrokken gebied daarvan geen schadelijke gevolgen ondervindt. Er mag geen redelijke twijfel aan de afwezigheid van dergelijke gevolgen bestaan.
De A-G concludeert bovendien dat het Habitatrichtlijnbegrip 'plan en project' ook een activiteit omvat die al vele jaren uitgeoefend wordt, maar waarvoor in beginsel elk jaar voor een beperkte periode een vergunning wordt verleend.

Zorg.

Wat het Europese Hof vindt, horen we de komende zomer. De conclusie van de A-G is uiterst interessant. Zij bevat elementen die de Habitatrichtlijn (in relatie tot de Vogelrichtlijn) stevig kunnen verankeren in de afwegingen bij vergunningverlening zoals die bij de kokkelvisserij aan de orde zijn. Als het Hof deze conclusie overneemt, krijgt de minister van LNV het er niet gemakkelijker op.
Ik stel vast dat de Europese regelgeving veel klemmender is dan Nederlandse autoriteiten wel eens denken. Het is wijs van de Raad van State om de blik eerst op Europa te richten, alvorens zelf uitspraak te doen. De uitleg van de A-G naar aanleiding van het voorzorgsbeginsel, mits overgenomen door het Hof, zal verstrekkende gevolgen voor ons land hebben. Er zijn talrijke projecten, activiteiten en handelingen waarbij het voorzorgsbeginsel een groot gewicht in de schaal kan leggen. Velen overzien dit nog niet. Dat is te betreuren, want Europa is dichterbij dan menigeen denkt.

De auteur is hoogleraar Waterstaats- en waterschapsrecht aan de Universiteit Utrecht en dijkgraaf. (Staatscourant nr 25 – febr. 2004)

"

© Hernehim Natuur 2001 - 2008

Terug naar het hoofdartikel

Hernehim Cultuur en Natuurpagina's Naar Hernehim Cultuur

De Natuurpagina's worden onafhankelijk geredigeerd en mede mogelijk gemaakt door Hernehim Beheer bv