Hernehim Cultuurpagina's
Persoonlijke Pagina Nina Werkman

     een dichter 

     die op basis van de beelden in haar leven zoekt

     naar de reactie van een binnenste snaar. 

     Zo kan een gedicht beginnen  

Nina Werkman is in Oost-Groningen geboren, elders getogen en nu al heel lang terug in haar vaderstreek. Als kind woonde ze op het eiland Terschelling maar ook in die tijd waren er (familie)banden met het Groningse land. Via Den Helder, Meppel, Apeldoorn en Amsterdam kwam ze op haar vijfentwintigste naar het Hogeland en in 1986 naar de ‘Stad’. 

Het Gronings was haar eerste taal. Na de verhuizing naar Terschelling, op haar vierde, werd er thuis Nederlands gesproken. Met elkaar bleven de ouders het Gronings gebruiken en dat bleef ze natuurlijk gewoon verstaan. 

Nina schreef van jongs af aan gedichten. Sinds 1999 - toen ze ging deelnemen aan de poëziecursussen van de Schrijversschool Groningen - maakt het poëziewerk structureel deel uit van haar leven. Ook schrijft ze als het zo uitkomt proza- en toneelteksten. Haar eenakters In verband met Sophie en Kerstlicht zijn uitgegeven door Toneeluitgeverij Vink in Alkmaar. Ze presenteerde lang geleden een paar maal iets van haar werk in kleine kring, daarna bleef het meestal dichterbij; lange jaren sluimerde het ook. Wel droeg ze als rederijker poëzie van anderen voor. Op het podium was (en is) ze zelf actief als actrice. Van beroep was ze personeelsadviseur in overheidsdienst. Een werkend leven lang ambtenaarschap en een streng kerkelijke opvoeding in een behoudend (ambtenaren)gezin en onder een stevige sociale controle lieten sporen na die te vinden zijn in haar poëzie. 

In het verleden behaalde Nina prijzen met het voordragen van andermans werk en met haar toneelspel, de afgelopen jaren had ze succes met haar gedichten, onder meer bij de Dunya Poëzieprijs 2001, de Apollo Poëzieprijs 2003 en de Jan Boer Poëzieprijs 2005. 

Haar werk is gepubliceerd in kranten en tijdschriften zoals het Dagblad van het Noorden, straatkrant De Riepe, De Poëziekrant, Noachs Kat en Liter, in de bundels Partituur (De Vleermuis uitgeverij), De dagen hangen in mijn ogen (Uitgeverij Concept), 100 dichters 5, Tegen beter weten 3 (VU-podium Poëzieprijs 2002), Dichter in de Prinsentuin (2001 t/m 2004) en in het bundeltje met bekroond werk van de poëziewedstrijd 2005-2006 van de stad Oostende. 

Groningse poëzie verscheen in het Grunneger Tiedschrift Krödde, in de bundels De 100 mooiste Groningse gedichten en De nije oogst (beide: Uitgeverij kleine Uil, resp. 2006 en 2007). Ook in Twee eeuwen Gronings, n golden toal (In Boekvorm Uitgevers bv, 2005), in de uitgave Lezen en schrieven in Grunneger toal, bij het vijfde lustrum van de tijdschriften Krödde & Toal en Taiken (2008) en, als gevolg van nominaties voor de Nedersaksische Freudenthalpreis, in de jaarboeken 2007 en 2009 van het Klaus-Groth-Gesellschaft, Heide in Holstein (Dl.). 

In 2002 werd in het kader van de Dunya Poëzieprijs 2001 een bundel uitgegeven met werk van de vijf winnende dichters: Een geparkeerde kameel. Het dichterscollectief WP99 waarvan Nina deel uitmaakt, publiceerde in 2003 Poëzie op sokkels (Uitgeverij Profiel), een bundel gedichten, geïnspireerd op en geïllustreerd met beelden in de stad Groningen, en in 2005 SUIKER poëzie (Uitgeverij Monnier), gedichten rond het proces van de suikerfabricage, met bijbehorende historische en eigentijdse foto’s. Eind 2009 brengt het collectief bij Uitgeverij Monnier een bundel uit rond het thema liefde en erotiek: Van liefde en koude min.  

Individueel debuteerde Nina in april 2009 bij Uitgeverij Servo met haar Groningse bundel Wizzelbörg. In november 2009 komt in de Windroosreeks van Uitgeverij Holland haar Nederlandse bundel Antidata uit. De presentatie vindt op 13 november plaats in Boekhandel De Vries te Haarlem.
Beide bundels zijn in de boekhandels te koop. Zie ook de informatie van Uitgeverij Holland www.windroosgedichten.nl. 

Ook op de site van Hernehim Cultuur is ze van tijd tot tijd te vinden. In maart 2009 werd haar gedicht: "wat hij liet" uitgeroepen tot Gedicht van de Maand. 

Van wind en rag 

Als ik maar licht genoeg ben, mag ik 
over je lopen, mag ik, mijn bloesje open, 
over je zitten gaan, als ik maar licht 
genoeg ben, niet te zwaar. 

Ik zal een droomelixer voor je kopen, 
ik zal mijn haren dragen op z'n Frans; 
Japanse zijde doe ik aan, mijn handen 
laat ik ijle dansen dansen. 

Men pen zal ik Oostindisch dopen, ik zal 
van zinnen een zilvergazen webje spinnen, 
mijn adem langs je ogen blazen, je smaak 
verlengen met gezoete room. 

Hebben je duivels nog niet afgedaan, 
ik ben een engeltje, ik ben van wind en 
rag, een zomerdag, hoe het begint, ik 
ben het maar. 

Dit gedicht wordt opgenomen in de bundel "Van liefde en koude min" 
De Groningse versie maakt deel uit van de inhoud van "Wizzelbörg".  

Handenbinders 

In joen aarms haar ie mie vongen, 
mie droagen en mie holden, dat ik nait 
valen, dat ik miezulf nait zeerdoun zol, 
dou ik joen leutje wiefke was. En zulf 
docht ik mie t leven oareg helder. 

Dou k joe ontlopen ging, heb ie mie 
d'haandjes soamen doan en vollen, da'k 
aan joen toaveltjes nait rieken kon, aan 
joen pepieren nait en aan joen kloare 
dreumen, dij van vrouger. 

Aansom kon ie wel griepen aan mien 
nijwozzen beelderij van loater, heur 
opstoppen ook in vaaierkante deuskes 
dij pazen zollen in joen kaast, noast 
dij van aanderlu, noast dij van joe. 

     Aantou dij houken schient gain 
     zun, doar bloast gain wind. En 
     as der aal n god noar vroagen kon, 
     dat heurt gain minsk. Gainaine as 
     ik zulf, mor dij kin der nait bie. 

Ik vòl ze allaank nait meer, de groot-
gruide haandjes van dou, mor wieder 
rieken as noa, dat kriegen ze nait veur 
mekoar en hou of t der ook om spant, 
griepen duren ze nait. 

Dit gedicht is opgenomen in de bundel "Wizzelbörg"  

Hernehim Cultuurpagina's